KABANATA XXI
PAGKATAO ko ang nakasasalay sa sitwasyon na kinasasadlakan ko ngayon. Paano ang isang pamangkin ang siya mismong nagbibigay motibo sa naglilibog niyang tito? Nakakarami na kami ng alak talaga. Hindi ko na mabilang pero alam ko maraming oras na akong nakaupo rito habang hinihipo-hipo ko ang malaking t**i ng Tito ko. Matigas pa rin ‘to, sobrang tigas talaga at napakahaba. Mataba. Gabakal, gatubo—t**i na hinding hindi na matitikman pa ni Rosana dahil nakalibing na siya ngayon sa pinakailalim ng lupa. Baka pinagsasaluhan na ng mga uod ang katawan niya… huwag lang sana siyang magmumulto dahil nga naman sa tapat lang ng bintana ng aking kwarto kung saan nila inilibing ang bangkay ng misis ng lalaking kalainuman ko ngayon.
“Hindi ka ba nagsasawa sa kakahawak sa t**i ko bata?” Tanon
