Tease
Lahat ng makakasalubong ko na mga estudyante ay hindi maiwasan ang hindi mapatitig sa akin. Lukot na lukot ang mukha ko nang mga oras na 'yon hanggang sa tuluyan akong makarating sa room.
My eyes darted at the person who's sitting in front of me the moment I sat on my chair inside the room.
Hindi ko magawang maiiwas ang mga mata ko sa kaniya at nanatiling matalim ang mga tingin na ipinupukol ko sa kaniya hanggang sa dumating ang professor namin.
If only looks could kill, I'm already a prisoner right now.
I can't believe him! I want to strangle him to death! Ako na nga itong nagmamalasakit sa kaniya tapos gano'n pa yung ibabalik niya sa akin?
Wala na bang natitirang kabaitan sa katawan niya? O naubos na 'yon nung time na dinala niya ako sa hospital?
The stain of my lipstick i
