Kabanata 37

2642 Words

I STILL can't believe that he's now in front of me and offering me for a ride. Muling tumibok nang malakas ang puso ko nung makita siya. Napakurap pa ako nang ilang beses kung totoo ba siya 'yon o hindi. "Are you going to ride or not?" He asked, impatiently. Tumango ako. "Y-Yes! Of course!" Mabilis ako na naglakad papunta sa kotse niya at binuksan ko na kaagad ang pintuan at pumasok na sa loob. Medyo nabasa ako nang ulan. Sinuot ko na yung seatbelt ko at pinatong ko yung bag ko sa ibabaw ng lap ko. Sinimulan niya na paandarin yung kotse niya. Seryoso siya na nagmamaneho at palakas na nang palakas ang ulan. Napayakap ako sa sarili ko na maramdaman ko ang ginaw. Naambunan kasi ako kanina, eh. "You seem cold." I bit my bottom lip. How I miss his baritone voice. That voice use to make my

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD