YOHAN’s POV
Siguro ay mahigit tatlong oras din akong nagpaikot-ikot sa loob ng pintuang aking pinasukan kanina bago ako tuluyang nakapasok, naramdaman ko na lang kasi na unti-unti ng nawawala ang pag-ikot ng paligid ko, ang kaninang madilim lang napaligid ay napalitan na ng iba't ibang kulay ng mga nagdudugtong-dugtong na parang usok, sa unahan nito ay may nakikita akong parang isang salamin na kung saan ay para bang ipinapakita dito ang isang malaparaisong lugar. Kung kanina ay umiikot ang paligid ko ngayon naman ay para bang nasa labas ako ng mundo at nagpalutang-lutang sa kalawakan. Ni hindi ko din magawang igalaw ni isang parte ng katawan ko tanging mata ko lamang ang kaya kong maikilos.
Unti-unti ko ng nakikita ng mabuti ang dambuhalang salamin dahil sa kusang lumalapit dito ang kat
