Puhon, Tayo

NOON: Chapter 10

Pagulong-gulong lang ako sa aking kama habang naglalaro pa rin sa aking isipan na parang movie of the year ang mga nangyari ngayong araw. Akala ko last na basabog na ni Tanner ang pagtanggap sa dinner invitation ni Mama para makilala rin si Papa pero nagkakamali ako dahil mas may malaki pa siyang pasabog nang matapos kaming maghapunan sa isang Korean restaurant.

He asks my father if we can be my date for the upcoming prom. Napabuga pa si Papa sa kanyang iniinom samantalang sunod-sunod na ubo naman ang pinakawaln ko dahil muntik na akong mabilaukan sa kinakain kong Beolgogi. Nagkatinginan lang si Mama at karana para bang may nakatatawang narinig sa mga kasamahan nila.

Kara frowns and even looks at us in pure disbelief. Nakokornihan sa mga nasasaksihan. Pero mas napamulagat pa siya nang biglang in-offer ni Papa ang kamay kay Tanner para makipag shake hands at malapad na ngumiti bago nagpakawala ng sunod-sunod na tango.

“Of course! Date lang naman. Isasauli mo lang nang buo sa amin itong isa kong prinsesa, Tanner. Before midnight, ha!” May bahid ng babala ang boses ni Papa pero maaliwalas ang mukha niya.  

“I’ll take good care of your daughter, Tito.” May mapagbunying ngiti ang mga labi ni Tanner nang tinanggap ang kamay ni Papa.

“Argh!” Marahas akong napabangon mula sa aking kama dahil paulit-ulit ang kaganapang iyon na naglalaro sa aking isipan. Napapaypay pa ako sa aking sarili nang makaramdam ng pang-iinit sa aking pisngi.

Ganito pala ang feeling ng kinikilig. Parang kinikiliti ang puso ko at halos mapunit na ang aking pisngi sa walang sawang pag ngiti.

“My goodness, Kora! Get over it and sleep already!”

Napakapit ako sa aking kumot nang magulat sa biglaang pagsasalita ni Kara. She groans and hides over her blanket.

“Para kang tanga diyan!” dugtong pa niya. Napamaang agad ako at tinapunan siya ng tingin. Inabot ko ang isa kong unan at binato sa kanya. Kara uncovers herself and gives me the glare, as if I will get scared. Sa akin lang yata, walang epekto ang mga ganoong titig niya.

“Palibahasa kasi hindi ka pa na i-in love!” I roll my eyes at her and stick out my tongue. Kunot-noong bumangon si Kara sa kanyang kama at paupong hinarap ako. Halos lumabas na ang eyeballs niya mula sa kanyang mata dahil sa biglaang panlalaki ng mga iyon dala ng gulat. I mirrored the knot on her forehead because of her overreaction.

“What?” I ask curious. Biglang nangliit ang kanyang mga may kabilugang mata at tinuro ako na para bang may ginawang masama.

“Tama ba ang narinig ko? You’re in love?” We both gasp when the realization finally hits me. Pareho rin kaming napatakip ng kamay sa aming mga labi.

“Oh my God!” sabay na bulalas namin.

“Stop mimicking me!” I scream at her not of irritation but because of the overwhelming feeling that crosses my heart upon the realization of what Kara said.

I am in love? With Tanner?

Is this the feeling of being in love? Akala ko simpleng infatuation lang, simpleng paghanga. I do not expect to feel something deeper as what I am feeling now.

With Tanner around, my heart beats faster as I could describe but there’s calmness in every beat, as if in a comfort of full security. When I am with Tanner, I am happy and when we are not together, I get excited, looking forward to each day of being together once again. If this is what it means to be in love, then I guess I am!

“Kara!” May halong pag-aalinlangan at takot ang boses ko. Kara reaches for my hands and grasps it while smiling at me. Her smile is genuine, I feel the building fear inside my heart slowly vanishing.

“It’s okay, Kor. We are meant to feel that kind of feeling one way or another. Actually, I am excited for you. I am looking forward to what’s next to come for the both of you. I guess I can learn a thing or two about love from you, guys!” Puno ng excitement ang boses ni Kara at pinisil ang aking mga kamay na hawak-hawak niya pa rin. Hindi ko mapigilan ang matawa dahil sa sinabi niya.

“Should I tell him? Should I confess my feelings to him? Do you think our feeling’s mutual?” sunod-sunod na tanong ko sa aking kambal. Biglang nilukob ng walang kasiguraduhang apoy ang aking puso.

Paano kung hindi pala pareho ang nararamdaman nammin? Tanner grew up in the States. He’s liberated as what Kara have told me before. Paano kung kasingbilis ng pagkagusto namin sa isa’t isa ang magkawala ng interes niya sa akin pag nagtapat ako?

“Kora, c’mon! He would not get out of his way to introduce himself to Mama and Papa and boldly declare his intentions to you if he doesn’t feel the same feelings as you. Huwag mong pangunahan ang tadhana. Let it do its job. Just ride the tide and enjoy the adventure you have with him.”

 Tuamngo-tango ako habang napapa-isip pa rin. Puno ng matalinhagang salita si Kara at hindi ko mapigilan ang sumang-ayon sa kanila. The thing with Tanner is both an experience and a lesson. Hindi pa hinog ang kaalaman namin pagdating sa tunay na kahulugan ng pag-ibig pero alam ko namang matutunan din namin lahat ng sulok ng pagmamahal kahit ano pa ang hugis nito basta magkasama naming harapin, ‘di ba?

“O siya. Now that we already figured it out. Can we go to sleep now? I have an early ballet practice tomorrow. My recital is coming but I need to move it earlier so I can focus with prom practice. Matulog na Kora, ha!” Pinandilatan niya ako ng mga mata at nagsimula nang humiga sa kanyang kama.

“Prom. I look forward to it.” I grin and wink at her. Humiga na rin ako at hinarap si Kara na nakaharap din sa akin.

“You definitely should. May date ka, eh. Like duh, as if I care with having dates!” She rolls her eyes at me. I only laugh at her sudden remark. “Oh, by the way, we need to start looking for our gown’s design. Let’s go with blush pink as the color, okay? Ikaw ang nasunod noong Junior Prom natin, now that it’s our last Prom, it’s my turn to decide!”

Akala ko ba matutulog na? Bakit ang dami niya pang sinabi? Pero sa huli napatango-tango lang ako. Iyon nga naman ang napag-usapan namin noon.

“Fine, whatever! You can find a design yourself, too. Just make sure that I will look beautiful in Tanner’s eyes.” I giggle at my words but Kara throws dagger at me by the looks on her face. She’s scowling as if I am saying nonsense words that her mind truly refuses to register.

“Yuck! Matulog ka na nga!” Binato niya pabalik sa akin ang unan ko at tsaka tumalikod.  An amused laugh escapes my lips before I surrender to a full slumber, with Tanner invading my entire thoughts.

֍ ֍ ֍

Falling in love at my age is never easy. I become conscious of everything especially the way I look and the way I present myself. All I want is to get Tanner’s attention and put it inside the jar. I also start to develop the desire of pleasing him by the way I dress.

“Oh my gosh! Seriously, Kora!” Inagaw sa akin ni Kara ang eyeshadow palette niya at tiningnan ako sa mukha na para bang may mali sa mukha ko.

Between the two of us, Kara is the feminine one. Natuto at nahilig din siya sa make-up dahil sa kanyang pagba-ballet. On the other hand, I never like make up so, I did not find it in me to study doing it. I’d rather spend learning new skateboard tricks that waste my time memorizing hundreds of different make up brushes.

Pero pinagsisisihan ko na iyon ngayon. Sana pinag-aralan ko rin, madali sana ang paglagay ko nito ngayon.

“Where do you think you’re going? Halloween Party?” panuyang tanong ni Kara habang pinupunasan ang labi ko ng wet wipes, lumakbay rin ang mga kamay niya pataas sa aking kilay at pinunasan din ang mga iyon.

“Tse! Eh, sa gusto ko lang mag-ayos, eh!”

“And empress Tanner? You don’t have to change yourself, you know. He sees you for who you are. Kaya nga ikaw lang ang nagustuhan niya kahit magkamukha tayo ‘di ba? It’s not the face that he likes Kora. He sees through you. He likes your character.”

Napangisi ako dahil tama nga naman ang sinabi ni Kara. We both share the same face but Tanner choose to like me. Me.

Pero napaisip rin ako. Kung si Kara ba ang una niyang nakita, si Kara ang magugustuhan niya? Eh, ‘di ba, to establish fondness, one looks at the physical appearance first?

Ano ba talaga? Ang gulo naman ng pag-ibig!

“Here. Just have some lip tint and you’re good to go. Will be turning college soon. Masanay ka na ring maglagay n’yan.” Inabot ko ang binigay niyang liptint at tiningnan iyon. Nagkibit-balikat lamang ako at binuksan iyon.

“Masarap ba lasa nito?”

“Argh! Just do it fast. We better go now, Kora!” Tuluyan na akong iniwan ni Kara sa loob ng kwarto.

Hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga naglarong katanungan sa aking isipan. Mamaya, pagdaitng sa school, I will ask Tanner, myself, about it.

I need answers. My heart needs answers. Pero handa ba akong marinig ang magiging sagot niya? Between Kara and I, I really believe that it’s her that can attract a person first.

Sana naman, mali ang iniisip ko. I will definitely get a first burn heartbreak if my imagination turns real.

Pero kaingalangan ko rin marinig mismo kay Tanner ang sagot bako ako magtapat ng totoong nararamdaman.

I need to be sure if I don’t want to pick and collect pieces of my heart and become insane trying to put it back together.