Playing with Fire

Kabanata 9

WARNING: SPG

DERRICK'S POV

Habang pinagmamasdan ko ang taxi na papalayo, parang may invisible na kamay na sumasakal at pinipiga ang puso ko. Ang sakit isipin na matapos ang ilang taon, hindi pa rin pala ako napapatawad ni Kheyien. Hindi niya pa rin nalilimutan ang nakaraan.

Natawa ako bitterly. Sino ba naman ako para magreklamo kung ako mismo, hindi makalimot? Pakiramdam ko ay kahapon lang ang lahat. Kung kaya ko lang sanang ibalik ang oras, ginawa ko na—pero alam kong imposible 'yun. Ang tanging magagawa ko na lang ngayon ay siguraduhing maayos ang lahat.

Kailangan kong gumawa ng paraan para maayos ang relasyon namin ng asawa ko. Kami ang para sa isa’t isa at walang sinuman o anuman ang makakabago doon!

"Hinding-hindi ako susuko sa marriage natin, mahal. Hangga't hindi mo sinasabing hindi mo na ako mahal, hinding-hindi ako bibitaw sa atin."

Nang mawala na sa paningin ko ang taxi, dahan-dahan akong sumakay sa kotse. Pakiramdam ko ay parang nilayasan ako ng lahat ng lakas sa katawan. Gusto ko siyang sundan, pero alam kong lalo lang siyang magagalit.

Ayaw kong tuluyan niya akong itakwil kung pipilitin ko siyang makinig kahit hindi pa siya handa. Nawalan ako ng pasensya kanina sa party dahil sa selos, at galit ako sa sarili ko dahil doon.

Napagtanto ko na naging jerk ako sa kanya nitong mga nakaraang araw. Iyon lang ang tanging paraan na alam ko para harapin ang galit niya. Punong-puno ako ng frustration, lalo na nung sinabi niyang gusto niya ng divorce.

Ngayon, ang pinakamaliit na bagay na magagawa ko ay hayaan muna siyang mapag-isa para makapag-isip at kumalma.

Pinaandar ko ang makina at minaneobra ang kotse paalis. Gusto ko nang umuwi, pero habang nasa daan, nakakita ako ng bar at nag-decide na uminom muna. Medyo tipsy na ako mula sa margarita sa party, pero matapos ang away namin ni Kheyien, naramdaman kong kailangan ko pa ng mas matapang na alak. Gusto kong lunurin ang sakit at ang frustration na nararamdaman ko.

Habang umiinom, biglang nag-ring ang phone ko. Isang employee mula sa Elite Vanguard Club.

"Sir Derrick, kailangan niyo pong pumunta rito sa club ngayon din." Kunot-noong sinagot ko ang tawag.

"Bakit? Anong nangyari?"

"Nandito po ang asawa niyo at lasing na lasing na po siya. Kanina pa po may mga lalaking nagtatangkang dumikit at mambastos sa kanya," balita sa akin ni Trevor, ang bartender namin.

Nagtagis ang bagang ko. Alam ng mga staff sa club kung sino ang dapat nilang bantayan at kung sino ang pag-aari ko.

"Siguraduhin mong walang makakalapit sa kanya hanggang sa dumating ako," utos ko nang may awtoridad bago ibinaba ang telepono.

Kakadesisyon ko lang na bigyan siya ng space, pero heto siya sa club. Ano bang ginagawa mo, mahal? Dapat umuwi ka na lang nang diretso. Nakalimutan ko palang may "wild and feisty" side ang asawa ko na tumatakbo sa club kapag magulo ang isip.

Wala akong ibang masisi kundi ang sarili ko.

Mabilis akong lumabas ng bar. 10-minute drive lang ang Elite Vanguard Club mula sa kinalalagyan ko. Wala na akong pakialam kung medyo nakainom na ako; kailangan kong mapuntahan ang asawa ko para masiguradong walang mangyayaring masama sa kanya.

Pagdating ko sa parking lot, may napansin akong lalaki na nakatayo sa tabi ng kotse ko. Agad na nagtagis ang bagang ko nang makilala ko kung sino ito.

"Anong ginagawa mo rito, Auro? Paano mo nalaman kung nasaan ako? Matagal na akong nag-quit, kaya huwag mo na akong gambalain."

Ngumisi siya at isinilid ang mga kamay sa bulsa. "Huwag kang mag-alala. Nandito ako bilang kaibigan."

"Huwag mo akong gaguhin! Wala akong pakialam kung ikaw ang highest ranking o dating miyembro ng grupo. Sabihin mo na ang kailangan mo."

"Dating? Sa pagkakaalam ko, hindi pa ako umaalis sa Elite Vanguard. Isa ako sa mga founder, tanda mo?"

"Mas pinili mong hawakan ang Scorpius Federation kaysa manatili sa amin. Hindi ka na nagpakita sa mga kaibigan natin simula nung umalis ka. Para sa amin, hindi ka na bahagi ng grupo. Ngayon, sabihin mo kung bakit ka nandito."

Walang emosyon ang mga mata ni Auro. Siya ang pinakamahirap na taong basahin, at iyon ang pinakamapanganib sa kanya. Lalong uminit ang ulo ko dahil nananatili siyang tahimik. Akmang bubuksan ko na ang kotse nang bigla siyang magsalita.

"Nahuli ko na ang second-in-command ng grupong sumira sa buhay mo tatlong taon na ang nakakalipas."

Napatigil ako. "Anong pinagsasabi mo? Winakasan ko na ang grupong 'yun pagkatapos ng ginawa nila sa pamilya ko."

"Ang Hama group?" tumawa siya nang nakakaasar. "Oo, pinabagsak mo sila, pero may natuklasan akong interesante. Hindi sila ang utak. Isang mas malaking grupo lang ang kumuha sa kanila para gawin ang lahat ng 'yun."

Naramdaman ko ang poot na matagal ko nang kinikimkim. "Sinasabi mong hindi ko pa nabibigyan ng hustisya ang pamilya ko?"

"Oo. Ang mga sanga lang ang pinutol mo, pero ang puno ay buhay pa."

"Paano ko malalamang hindi mo lang ako niloloko para gamitin ang galit ko? Kilala kita, Auro. Hinding-hindi ka gagalaw nang walang kapalit."

Tumawa si Auro. "Kilalang-kilala mo talaga ako. Hahayaan kitang makita ang second-in-command bago ko siya itumba, pero sa isang kondisyon: Bumalik ka sa Scorpius Federation.

Nawalan ako ng kibo. Akala ko tapos na ang laban ko, pero mali pala ako. Ang mga demonyong sumira sa buhay ko, malayang humihinga pa rin.

"Bibigyan kita ng oras para mag-isip." Tumalikod na siya at sumakay sa kanyang sports car, iniwan akong nanggagalaiti.

Mabilis akong nag-drive papunta sa Elite Vanguard Club.

Pagpasok ko, agad kong nakita si Kheyien na mag-isang umiinom sa bar. May mga luhang namumuo sa mga mata niya. Nanikip ang dibdib ko.

Lalapitan ko na sana siya nang may marinig akong dalawang lalaki na pinagnanasaan ang katawan niya. Akmang lalapit na ang isa sa kanya pero mabilis ko siyang nahablot sa kwelyo.

"Subukan mong hawakan ang pag-aari ko at sisiguraduhin kong mamatay ka!" banta ko. Halos maiangat ko na siya sa sahig. Kumaripas sila ng takbo sa takot.

Hinarap ko ang asawa ko. She looked so broken. I looked at her baby blonde hair and how her gown hugged her curves, lalo na ang dibdib niya na bahagyang umaalog sa bawat paghikbi niya. Hindi ko mapigilang mag-init.

Binuhat ko siya—bridal style—at dinala sa VIP room sa itaas. Paglapag ko sa kanya sa kama, bahagya siyang nagising. "Mahal, kailangan ko nang... umuwi," mahina niyang sabi habang ang dulo ng gown niya ay tumaas, revealing her smooth, white thighs.

Napalunok ako. Ang gown niya ay medyo na-displace, halos lumabas na ang kalahati ng kanyang dibdib sa paningin ko. Hindi ko na mapigilan ang pagnanasa. Ramdam ko ang paninigas ng ari ko sa loob ng pantalon.

"Lasing ka na, hindi ka pwedeng umuwi," paos kong sabi. Pinilit niyang tumayo pero hinablot ko ang beywang niya. Sa lakas ng hatak ko, pareho kaming bumagsak sa kama—at siya ang nasa ibabaw ko.

Nagtagpo ang mga mata namin. She looked so seductive. Nawala lahat ng katinuan ko. Hinalikan ko siya nang malalim, isang mapusok at gutom na halik na agad niyang tinugon. Ramdam ko ang dila niyang nakikipaglaro sa akin, tila humihingi ng higit pa.

Binaliktad ko siya at pinatong ang sarili ko sa kanya. Sinimulan kong halikan ang leeg niya, naggagalaiti sa bawat himaymay ng balat niya. Tinanggal ko ang strap ng gown niya, inilalantad ang kanyang perpektong hinaharap. Kinagat-kagat at nilaro ng dila ko ang kanyang u***g, dahilan para mapakapit siya sa balikat ko at dumaing nang malakas.

"D-Derrick... ahh! Sige pa..."

Lalong naging mapusok ang bawat galaw ko. Hinubad ko ang suot ko pati na ang sa kanya. Nang maramdaman kong basa na ang p********e niya, hinarap ko siya. Gusto ko siyang angkinin nang buong-buo.

Akmang lalayo na ako nang bigla niyang ipinulupot ang mga binti niya sa beywang ko. "Mahalin mo 'ko... please, wag kang aalis. Derrick, kailangan kita..."

pagmamakaawa niya.

Doon na ako nawalan ng kontrol. Isinagad ko ang sarili ko sa kanya sa isang mabilis na tulak. Kapwa kami napasinghap nang magsanib ang aming mga katawan.

Nagsimula akong gumalaw nang mabilis at malakas—bawat baon ay may kasamang pangako na akin lang siya.

Napuno ang kwarto ng tunog ng naglalapat naming balat at ng kanyang malakas at walang kontrol na ungol. Baon na baon ako sa bawat pag-alon ng kanyang katawan. Ibinabaon niya ang mga kuko niya sa likod ko habang papalapit kami sa sukdulan.

“I love you!" ungol ko nang sabay kaming nilabasan. Napapikit siya nang mariin, ang katawan niya ay nanginginig sa tindi ng orgasm na naramdaman niya.

I buried my face sa leeg niya, ninanamnam ang bawat sandali. Ramdam ko ang mabilis na t***k ng puso naming dalawa habang dahan-dahan kaming kumakalma.

"Wag mo 'kong iwan... Dito ka lang..." bulong niya bago tuluyang makatulog.

Niyakap ko siya nang mahigpit, hindi pa rin humihiwalay ang katawan ko sa kanya. "Oo, mahal. Hinding-hindi kita iiwan. Aayusin ko ang lahat sa atin. Pangako."

Pinagmasdan ko ang kanyang payapang mukha. Anuman ang mangyari bukas, mananatili siyang asawa ko.

Sa akin lang siya. Gagawin ko ang lahat, kahit bumalik pa ako sa impyerno ng underworld, mabawi lang ang lahat ng sa atin.