DERRICK's POV
Napapakanta pa ako habang binubuksan ang pinto ng bahay ko. Pagkapasok sa loob, I looked around and smiled. It has been three years since I last took the time na titigan ang bawat sulok ng bahay na ito nang hindi nakakaramdam ng lungkot o galit.
For the past few years, parang naging kulungan ko na ang bahay na 'to. Every corner reminded me of my wife and our happy memories, and it hurt like hell. Napatingin ako sa malaking picture frame na nakasabit sa dingding—it was Kheyien and I's wedding picture.
Hinaplos ko ang frame habang inaalala kung gaano ako kasaya noong araw na nag-I do kami.
"You're staring at that picture again. Bakit hindi mo na lang itapon 'yan para hindi ka na nalulungkot tuwing nakikita mo?" Napakunot ang noo ko nang marinig ang boses na iyon.
"Mom? Ano
