Us: You and I

Chapter 2

"So, noon dumating yung ex, naging distant na siya, tama?" pag uulit ni September.

Tinignan ko ito ng masama. "Nangiinis ka ba?, pang ilang ulit mo na ba yan?" Kahit kailan talaga wala kang silbing kausap, sana talaga si Seven nalang yinaya ko." pag mamaktol ko dito.

Tumawa lang ito. "Baka kailangan lang nila magusap, closure, ganun? You told me before na wala silang proper break up diba?

"I don't know, nakita ko kung paano siya nasaktan ng iwanan siya nito"

"Don't think so much Serene, mapa paranoid ka lang." Kailangan niyo lang magusap para malinawan ka sa lahat.

What they had is in the past already ikaw ang present niya so you have all the rights.

"Natatakot ako Sept, what if -----" di ko pa natatapos ang sasabihin ko ng batukan ako nito.

"kasasabi ko lang sayo di ba, na huwag kang paranoid diba? Just don't think too much and just talk to her,

whatever happens nandito kami for you and I know Johannes loves you the way you love her. So trust her, okay?"

"Napatango nalang ako habang hawak hawak ang ulo kong nabukolan ata sa lakas ng batok nito.

Mag aalas sais na ng hapon ng umuwi si Sept. September is our second eldest sibling, ako ang panganay, Pangatlo si Samantha, then Sapphire at bunso si Seven. We barely see each other pero we make sure that if someone needs

help andoon kami para sa isa’t - isa.

I expected her to come over pero mag 8 na ng gabi wala pa ito. I check my phone and no messages from her.

Siguro nga'y wala talaga ito balak makipagkita akin at ako lang itong mapilit.

I grabbed my jacket and keys sa labas nalang ako kakain. I decided na kumain sa Sushi club muna. Sana pala'y yinaya ko nalang si September kumain bago ito umuwi. Hays.

Wala pang 30 mins nakarating na ako dito.

As usual marami tao, masarap kasi talaga mga menu nila. Umupo ako sa medyo gilid para malayo sa iba at para

mas ma enjoy ko din ang pag kain.

"Good Evening Miss Serenity, mag isa lang ata kayo ngayon, bati sa akin ni Brandon, server nila dito, regular kasi kami dito Johan, kaya kilala na din kami.

"Oo eh" alanganin sagot ko dito"Usual po ba?:

Magalang na tanong nito.

"Yes, thank you Brandon" ngiting sagot ko dito.

I was busy enjoying my food ng may mapansin akong naka upo sa ikatlong upuan mula sa akin.

Likod palang niya alam kung siya na yun. Tumayo ako at lalapitan sana siya ng mapansin ko may kasama pala ito

and it's same guy from earlier.

Kaya pala siya hindi pumunta kasi magkasama sila. I'm breathing hard, trying to control my emotions nang

makalma ko na ang sarili ipinagpatuloy ko lang ang pagkain trying to ignore their presence. Pero kahit anong pigil

hindi ko pa din maiwasan tignan sila. She's so happy talking with him. Yung puso ko durog na durog na.