Leia's Pov For the past 10 years I lost hope. May mga oras na kusa nalang tumutulo ang aking luha. I don't know if its the pain or the longing to hug that special someone. That day kept on hunting me in my dreams. It caused me to self pity, na sana mas malakas ako, na sana may nagawa ako, na sana naprotektahan ko ito. I blamed myself for every single bad thing that was happening to my people and to my friends. Lahat sila nawalan ng kaibigan, anak at inspirasyon. The moment I saw his face, I was shocked, nawalan ako ng balanse at tila hindi makaproseso ang aking utak kung kaya't nawalan ako ng malay. When I lost my consciousness and his name was the last thing I uttered, it was deja vu. Naalala ko yung panahon na nawalan ako ng malay matapos ang pag tetraining namin para sa leveling. T

