Taming Dr. Agatha

KABANATA 13

Hanggang sa makauwi kami mula Costa hanggang sa mansyon at tahimik lang kami. I want to open up a topic pero yung dila ko ang umaatras. Looks like it doesn't want to utter something.

Maybe I did something wrong pero alam ko din namang ma-pride akong tao. I don't usually lower my pride just to calm others lalo na kapag alam kong may mali din siya.

Oo may mali ako pero mali din siya. I admitted that I agreed to our engagement pero we don't have relationship. Alam ko kung saan ako lulugar.

Nakahiga ako sa higaan ko at hindi ko alam kung bakit ba ako tulala. Hindi ko alam kung bakit ko ba siya iniisip. Kung bakit may pake ako sa narardaman niya. We don't even have a relationship.

Panay ang ikot ko sa kama. Kesyo haharap ako sa kanan, kaliwa, titihaya o di kaya dadapa. Mawala lang talaga sa isip ko yung mga ginawa ko kanina.

"Alam mo, girl. Kung ayaw mo akong patulugin, ayos lang. Okay lang talaga!"

Natigilan ako ng magsalita si Kris sa tabi ko. Napalingon ako sakaniya, nakatihaya siya at nakatakip ang kaninang unan sa mukha.

Saka ko lang napagtanto na nakahiga pala sa tabi ko si Kris. Katabi ko nga pala siyang matulog! Nakakahiya ka, Agatha.

"Sorry, Kris... something's bothering me and I don't know what to do!" medyo OA na pagkakasabi ko.

Tinanggal ni Kris ang unan na nakatabon sa mukha niya. Itinabi niya iyon at agad na iniharap ang mukha saakin. "Something or someone? Should I contact Dr. Loyzaga, our psychiatrist?"

I shook my head and let a deep sigh. "No! I mean—paano ko ba sasabihin?" I hissed. "Look, nag-away kami ni Colton kanina!"

"I know. Halata sainyong dalawa kanina pag-uwi. Yung mukha ni Colton akala mo kakain ng tao. Tapos ikaw naman, akala mo napagalitan ulit ni tita. Busangot yung mukha mo kaya alam ko na kaagad na magka-away kayo." sabi niya. "Bakit? Ano bang nangyari?"

Paano ko ba sasabihin? "We're going to engage next week. Or maybe this week kapag nagka-ayos kami?" I'm not sure with my words. Basta kusa lang lumalabas sa bibig ko.

Gulat ako nang biglang napaupo si Kris mula sa pagkakahiga. "What the fvck, Agatha! Seryoso? Akala ko ba ayaw mo? Di ba nga sabi mo hindi pa natatabunan ang pagmamahal sa first love niya? Really, Agatha?"

Napaupo na din ako at napabuntong-hininga. "Kris. You know I really like Colton ever since. Halos kasabayan ko na siyang lumaki. Okay, fine! Alam kong si Monique parin talaga ang mahal niya pero hindi ko naman papalitan si Monique. I'm happy and contented if I'll be with him." I don't know what is this feeling pero hindi na ako natutuwa. I want to hold my feelings back dahil habang nakikita ko siya mas lalong lumalalim ang nararamdaman kong 'to.

"Aminin mo nga Agatha, are you doing this because of your feelings or your job?"

Then it hits me. Oo, para sa trabaho at the same time... Para na din i-try kung magwowork ba talaga 'to. After all we're bound to marry each other, right?

"I d-don't know..."

She shook his head while tsk-ing. "As far as I remember, girl. Kakasabi ko lang sayo na ibabalik ni tita ang posisyon mo once na kasal ka na or even engage lang." She shrugged her shoulders. "Pero sana hindi talaga 'yon yung rason. I believe na talagang yung damdamin mo ang pinapairal mo. I believe you, girl. I'm always here, don't worry."

"Thank you, Kris."

Kinaumagahan, maaga akong nagising. As in mga 4 am palang ata 'yon. Pagbaba ko, kagaya ng inaasahan ko, may mga kasambahay ng gising. Nagsisimula na silang mag-ayos at maghanda ng kakainin. From what I know, hindi sila nagsasabay sa agahan dahil iba't-iba ang mga ayos ng trabaho nila.

Napansin ng isang kasambahay ang presensya ko kaya nagulat siya. "G-Good morning ma'am."

"Good morning too." Ngumiti ako kahit wala ako sa mood. Ang lakas talaga ng epekto saakin ni Colton. Kainis! "May gising na ba sa mga apo?" tanong ko.

Naintindihan naman nung katulong ang tanong ko dahil puros mga lalaki lang naman ang naanditong apo. "Meron po ma'am. Kaninang alas dos ng madaling araw po si sir Trail, Raven at Lucas po pumunta ng iba't-ibang bansa para asikasuhin ang mga trabaho nila sa kaniya-kaniyang bansa."

Tumango ako. Napaka-responsable naman ng mga Dela Vega. Ngumiti ako sakaniya at dumiretso sa kusina papuntang refrigerator para kumuha ng malamig na tubig. Kumuha ako ng baso at nagsalin ng tubig tsaka ko ininom. Nireready ko yung sarili ko. "U-Uh... Si C-Colton?" medyo nagdadalwang isip pa ako.

Ngumiti ang katulong na tila ba expected niya nang itatanong ko iyon sakaniya. "Ah. Gising na din po pala! Actually po, mukhang nauna pa siyang nagising sa tatlong umalis o di kaya po hindi nakatulog si sir..." ideya ng katulong.

Halos masamid ako habang lumalagok ng tubig. Punyeta! Hindi nakatulog kakaisip sa sinabi ko. Kailangan ko bang magsorry? Mukhang kasalanan ko din eh.

"Ah! Ganoon ba?"

Tumango ito. "Nga pala ma'am Agatha, ano pong gusto niyong agahan at ipagluluto na po namin kayo." aniya.

Nilagay ko sa sink ang baso at dinaanan siya. Akmang aakyat na ako ng sinagot ko siya. "Just cook anything. Anything will do!"

Inihakbang ko na ang isa kong paa sa baitang ng biglang sumagot ang katulong dahilan para matigilan ako at magsimulang lumandi na naman. "Nga po pala ma'am. Bago ko makalimutan, pinapasabi po pala ni Sir Colton na sabay daw po kayong mag-agahan ng 4:30." akala ko tapos na ang sasabihin niya ng bigla niyang idinugtong ang... "...namiss niya daw po bigla ang fiancee niya."

Mabuti na lang at nakahawak ako sa hawakan ng hagdan kundi baka bumigay ako at sumunod sa first love niyang tanga.

Colton's POV

I didn't sleep because I can't sleep! She and her words kept running on my shitty mind! Bumaba na ako ng mga alas dos para magtimpla ng gatas baka sakaling tumalab pero wala padin. Until I saw some maids doing their stuffs at this hour.

I tried to ignore them pero nakita ko si Lucas na kausap si Trail. Maybe they're preparing to leave for their own works. Napapikit ako ng mariin. I only have a week to stay here in the Philippines. Kailangan kong gawin ang engagement namin ni Agatha as soon as possible. Gusto kong maiparamdam kay Agatha na sobrang mahalaga siya saakin. I won't do shitty reasons for her to leave me.

Akmang aakyat na ako ng hagdan para bumalik sa kwarto ng makita ko ang isang katulong.

"Magandang umaga ho sir Colton! Tatanong ko lang po kung ano pong gusto niyong kainin?"

Umiling ako. "Uh.. I'm not going to eat."

Nang biglang may nagpop sa isipan ko. Bakit hindi ko nalang samahan si Agatha na magbreakfast? Akmang tatalikod na sana ang katulong ng muli akong magsalita.

"Uh... Excuse me?"

Humarap ito saakin kaagad. "Yes po?"

"What time did Agatha usually eat her breakfast?"

"Around 4:30 po sir." she answered.

I nod for nth time. "Okay fine. Tell her that we'll going to eat breakfast together, 4:30 am. Cook her favorite dish."

She nod. Bumalik na ako sa aking daan paakyat at iniwan ang katulong. I need to plan everything. Kailangan kong maayos lahat bago ako umalis.

Agatha's POV

And now, I'm trembling, my body is shaking. Gosh! Agatha come on, you're just going to eat breakfast with him. What's wrong with that! You're going to be his fiancée. My thoughts keeps on bugging me. Mas lalo akong nagguguluhan.

Panay ang tingin ko sa orasan. Ilang minuto nalang naman ay 4:30 na. Kailangan ba eksakto akong lalabas ng 4:30 or magpapalate ako kahit mga 5 minutes. For sure he won't mind.

Halos mapatalon ako sa gulat ng magring ang phone ko. I'm really shocked! Nag-alarm pala ako. Nakakahiya! Nakakahiya ka, Agatha. Napahimalos ako ng mukha gamit ang aking palad. I don't know kung bababa na ba ako or magpapalate talaga ako?

"You're like an idiot." ani Kris na kakagising lang. Nakaupo ito sa kama at kinukusot ang mata. "Masyadong maaga para maging trumpo ka! Mukhang alam ko na kung bakit ka palakad-lakad na parang robot."

"Huh?" nag-angat ako ng kilay. "Pinagsasabi mo?"

Tumayo siya at nagkalad papunta sa gawi ko. Pero mukhang ang direksyon nito ay papuntang banyo. "Did he invited you to eat breakfast with him?"

Napa-awang ang labi ko. What the heck? Ganoon ba ako kahalata for her to know what am I thinking? Oh s**t!

"Geez, Kris. How did you know?! Are you a manghuhula?"

She shrugged her shoulders with a sour face. "No I'm not! You fool. Mukha ka kasing ewan! Kung ako sayo bababa na ako. Kakain ka lang with him. Di ka naman magpapahalay diba? Unless you want it?" Then her sour face turns into a teasing one.

Oh my gosh, Kris. I swear I'll going to buy your plane ticket for tomorrow! Papalayasin na kita dito. Feel ko na naman ang init ng paligid ko. Magsasalita pa sana ako ng biglang may kumatok sa pintuan. Natigil si Kris sa paglalakad maging ako sa pagsasalita.

Bumilis ang t***k ng puso ko. Gosh! No way! That's not him.

"Ma'am Agatha. Pinapatanong po ni sir Colton kung bababa pa daw po ba kayo?"

Napatingin ako bigla kay Kris. She's smirking! "Look. I told you, bumaba ka na dahil inaantay ka na niya oh." she commented.

Mas lalong lumaki ang mata ko when Kris imitate my voice and shout like a heck! "I will go down stairs. Tell him that I'm fixing myself. Give me a minute!"

"Okay po ma'am, Agatha."

Narinig ko ang yapak ng maid na kumatok at mukhang paalis na ito. Mabilis kong tinapunan ng masamang tingin si Kris. "You witch! Bakit mo sinabi yon? You're giving me a headache, Kris." medyo naiinis kong sabi. "My gosh, Kris."

I'm not angry to her. Alam niya naman na pabiro lang yung pagalit kong tono. So she laughed so hard while shooking her head. Lumapit ito saakin at tinap ang balikat ko.

"You're okay now. Go downstairs, alam mo bang inabot ako ng limang taon para lang magaya ang boses mong apakaganda. HAHAHAHA!" tawang-tawa niyang sabi. Halos matumba pa nga siya. OA nito! "By the way, alam ko ang nasa-isip mo! Kung balak mo kong bilhan ng plane tix for tomorrow. Sorry ka dahil naunahan na kita."

Natigilan siya at naging seryoso. Parehas kami. "What do you mean, Kris?"

Napabuntong hininga niya. Ang kaninang masayang mukha ay napalitan ng lungkot. "My dad was into an accident when he boarded to Greece. Someone shoot him when he about to enter the car from airport. Mom called me yesterday kaya nagpabook na kaagad ako ng flight to Greece kahapon. I'll be there for a month."

Nanlaki ang mata ko. "Is tito okay?" tanong ko. "Don't worry about the hospital. I'll call mama to inform her about this. For sure they'll understand you!"

She smiled and hugged me so tight. "Thank you so much, Agatha. You don't know how means this to me! I really love you girl!"

I hugged her too. "Don't worry, I'm always here beside you. I love you too, Kris. Always remember that you have me, my family, okay?"