M I L L E R
Tanghali na, pero hindi pa rin ako nagugutom. Perhaps because I slept very long my body’s doing very well.
Halos 30 minutes na ang lumipas at nakaupo pa rin ako sa tabi ni Axel. Even though my condition is excellent I still don’t have the will to begin the day. Gusto ko lang na umupo rito at panoorin si Axel. Baka kasi mayamaya ay magising siya at wala ako sa tabi niya. Habang ginagawa ko ito ay may mga bagay naman na tumatakbo sa isipan ko. It’s just too many to mention, of course isa na rito ang paghihiganti.
Lumipas ang mahabang minuto na puro elektroniko na pintig lang ng ECG ang naririnig ko sa loob ng silid, nabasag lang ito nang dumating si Mateo.
“How are you?” unang tanong nito sa akin.
“Ayos lang. Tiyak na mas mabuti ang kalagayan ko kaysa kay Axel.”
Mateo sighe
