M I L L E R
“It’s nice walking with you, Miller,” biglaang sabi sa akin ni Axel.
He’s just right beside me, literally walking side by side. Tapos na kaming kumain at bumalik na nga sa paglilibot.
Nagbago bigla ang hangin sa palibot naming dalawa pagkatapos ng pag-uusap namin na iyon. Although he is still shy and blushes from time to time, Axel stopped hesitating to approach me. Hindi na niya binabalik ang kamay niya sa tuwing sinusubukan niyang abutin ang akin. He also started to become a little chatty than earlier before we had a talk.
Masaya ako dahil sa wakas ay bukas na si Axel sa akin.
Akala ko kasi ay maaayos na namin ang pagkakaiba namin sa isang usapan lang. Hindi ko rin inaasahan that he has more in his mind. Inaakala ko pa nga na hihiwalayan na niya ako. I’m glad he talked a
