Chapter 39

1448 Words

"Are you ready, son?" bungad sa akin ni Papa nang binuksan niya ang pinto ng kuwarto ko. Agad akong napatingin sa kanya at tipid na ngumiti.  "Yes, Papa." Nilapitan niya ako at inayos ang kurbata ko. Pagkatapos ay nginitian ako ni Papa. "Congrats, valedictorian." Tumingin lang ako sa sahig pagkatapos ay tiningala ko ang aking ama. "Pa, today's the day." My father pulled me into ang embrace and rubbed my back. "Yeah, son. I know." "Why is it still so hard to accept it, Pa? Why do I keep on hurting here?" sabi ko sabay turo sa dibdib ko. "Hey, don't cry. Don't cry..." "Pa, why do my tears keep on falling everytime I blink?" My Papa rocked me in his arms, as if lulling me to sleep. But no matter how they try to comfort me, I keep on crying like this, breaking down like a fragile glass

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD