“Huh!?”
Napabalikwas ng bangon si JE nang makarinig ng malakas na tilaok ng manok. Agad niyang iginala ang paningin sa buong paligid. Napahawak s’ya sa kaniyang ulo nang bigyang sumakit iyon.
Wala siya sa kaniyang bahay sa San Mateo, neither in his mansion in Manila. Kun’di, nakahiga siya sa isang kawayang sofa sa loob nang hindi pamilyar na bahay. Napatingin s’ya sa may gawi ng kusina nang may humawi sa kurtina niyon.
“Gising ka na pala,” ani Bettina na lumabas mula roon.
Napasapo siya sa kaniyang ulo at pilit na inaalala sa isip ang nangyari kagabi, at kung paanong doon siya nakatulog sa mga ito. Subalit, kahit anong pilit ang gawin niya ay wala siyang maalala.
“Masyado kang nalasing kagabi kaya siguro sumasakit nang husto ang ulo mo ngayon,” ang narinig niyang wika pa rin ng baba
