-=Annalise Marie’s Point of View=-
Mula nang magising ako ay hindi na kumalma ang puso ko ng dahil sa excitement na nararamdaman ko, hanggang ngayon ay hindi pa din ako makapaniwala na sa wakas ay makikita ko na din ang iniidolo kong si Treyton Ocampo.
"Let's go Annalise, naghihintay na si Daddy." narinig kong tawag sa akin ni Carmela ng balikan ako nito sa kuwarto namin.
Isang malalim na paghinga ang pinakawalan ko, bago ko binuhat ang bag ko na naglalaman ng mga gamit ko, agad akong sumunod kay Carmela at sumakay sa naghihintay na kotse.
"Maraming salamat po sa paghatid sa amin sa airport Tito." nahihiyang sinabi ko dito, hindi ko kasi maiwasan dahil naabala pa namin iyong ihatid kami.
"Walang anuman, basta mag-iingat kayo doon ahh at please pakibantayan ang kaibigan mo." nakangiti
