CHAPTER 30
Malapit na akong manganak at nandito pa rin ako sa bahay ni Tita Mirah. Everyday was so chaotic at pag sapit naman ng gabi ay tila ba nasa sementeryo kami sa sobrang tahimik. Higit isang buwan ko ng sinusuyo ang aking anak na si Kenzie ngunit sadyang matigas siya. Habang ang dalawang lalaki na si Atlas at Atticus ay kinukulit ako na umuwi na sa bahay nila.
“ Eat some veggies sweetie. ” Malambing na saad ko kay Kenzie.
“ I don't want. Stop acting like you are my mom cause you are not. ” Heto na naman ang aking mga luha na bigla na lang babagsak. Nakakapag sisi na pinadala ko pa ang aking sariling anak sa Canada. Siguro kung tinanggap ko siya noong una at tinaguyod siya mag isa, marahil ay hindi niya ako tinatakwil bilang kanyang Ina.
Sobrang ipit din kasi ako ng mga pana
