INNER SCENT

A LOVE TO LAST

Naidaos ang tahimik na seremonya ng aming kasal ni Naomi. Ilang mga business associates lang ni Frank ang dumalo at ginanap ang reception sa isang kilalang Japanese restaurant sa Makati City.

Nakapag-resign na ako sa aking trabaho. Nangako ako na pagkatapos ng aming honeymoon ni Naomi ay sa Singapore kami titira ng ilang buwan bago kami babalik sa Pilipinas.

Isang honeymoon package sa South Korea ang regalo sa aming kasal ng parents ni Naomi. Isang linggo kami sa Seoul. Kasama sa package ang tour sa mga kilalang tourist destinations sa South Korea. Sa mga palasyo na napapanood ko sa mga Korean tele-dramas. Isang bagong experience ang bawat byahe sa mga lugar na hindi natin napupuntahan ng madalas. At ang pakikihalubilo sa mga taong ibang kultura ang nakagisnan ay isang immersing experience.

Pero nandoon kami para mag-honeymoon. At nagmamadali akong makagawa ng magandang ala-ala. Nagmamadali kami ni Naomi na gawing ang bawat maghapon namin ay maging isang masarap na ala-ala.

“Ayaw ko ng snow…kaya gusto ko ang Manila. Dalawa lang ang klima…” sabi ni Naomi habang pinagmamasdan ang maputi at nagyeyelong paligid sa labas ng tinutuluyan naming hotel.

Isinara ko ang kurtina ng bintana. Tinitigan ko siya. Centralized ang heating and ventilating system ng hotel. Ang pagyeyelo sa labas ay walang epekto sa aming silid.

“Parang nananaginip lang ako na asawa na kita…” sabi nya. Yumakap siya sa akin habang nakatihaya kami sa queensize na kama ng honeymoon suite na tinutuluyan namin.

“At parang isang magandang panaginip naman para sa akin na mahalin mo ako…” sabi ko sa kanya na ginagap ang kanyang mala-sutlang kamay.

“May mga bagay na parang talagang itinakda na maging bahagi ng isa’t- isa…” sabi nya.

“Tulad ng butones na ito,“ sabi nya na itinuro ang butones sa pajama ko.

“Sa dinami-dami ng mga butones na ginawa, siya lamang ang nagkapalad na maging bahagi ng kasuotan mo…”

Tulad mo—tayong dalawa,” naging daan lang ang e-jeep para magtagpo ang ating mga landas. Ang sumunod doon ay providential na. Itinakda talaga tayo para sa isa’t-isa…”Sabi nya.

Hinalikan ko siya. Mapusok. Gusto kong pag-apuyin ang bawat saglit at sandali na aming pagsasaluhan.

Kapag alam mong maikli lang ang panahon na kailangan mong ilaan para maging katamis-tamisan ang mga sandali ay kailangan mong magkumahog. Kailangan mong maging tiyak. Kaiangan mong kalimutan ang nakaraan at ang bukas.

Ang mahalaga ay ang ngayon.

“Parang naliliyo ako Mahal…” sabi ni Naomi.

“Baka naalo ka lang sa byahe natin sa tren mula sa Geongbukgong Palace tour natin kanina…” sabi ko sa kanya. Mahirap umaktong normal gayong alam ko ang kalagayan nya.

“Kukunin ko maleta ang gamot mo,” sabi ko.

“Hmmm puro gamot na lang,” angal nya.

“Yakap-sul lang ito, halik at eto…” maharot pa ring sabi nya na hinimas-himas ang kargada ko.

“Come beside me… let us make love,” bulong nya.

“Di ba, love is the best medicine?” nakatitig siya sa akin. Nakatitig ako sa aking batang-batang asawa. Ang pumapasok sa aking balintataw ay si Marie, si Ching at si Rona.

Ang magmahal ay hindi lang puro halakhak. Hindi lang pagyakap sa ligaya. Ang magmahal ay ang pagyakap sa katotohanang walang bagay na pisikal sa daigdig na ito na nananatili. Ang nananatili ay ang mga ala-ala.

“Love me…” paki-usap nya. Hindi nya kailangang makiusap. Ito ang tungkulin ko bilang asawa nya. Ito lang ang kaya kong gawin. Ito lang ang bahagi ko sa kanyang ala-ala.

Hinalikan ko siya sa labi. Mamad ang labi nya. Sa halik ko ay pupukawin ko ang nahihimbing nyang mga ugat. Pagsisiklabin ko sa aking mga halik ang kasulu-sulukang bahagi ng kanyang katawan. Bubuhayin ko ang kanyang dugo.

“f**k me now Ted… I want you inside me…”

“I will Naomi… I will…”

And while we f**k, I will put my blood inside you. Ibibigay ko sayo kung anong meron ang aking pagkakalalaki.

Though I know it is not enough. Never.

“How’s your wife? Kumusta na siya?” tanong sa akin ni Connie.

“She’s asleep. She’s sedate…” sabi ko.

Nasa flat kami sa Singapore na tinutuluyan namin. Nag deteriorate na ang kalagayan ni Naomi. Naki-usap si Frank na wag muna kaming bumalik sa Pilipinas.

Naka-tingin sa akin si Connie. “You looked haggard Sweetheart…” sabi nya.

“Come, let her rest…”

Pumunta kami sa kabilang kwarto.

“Alam mong iisa lang si Naomi na anak namin ni Frank…” sabi sa akin ni Connie.

“To tell you honestly, it’s because nagkaroon ng debilitating injury si Frank after an accident noong two years old pa lang si Naomi…” pagtatapat ni Connie.

“That injury led to his impotence…” malungkot na sabi nya.

“Puro oral s*x na lang ang namamagitan sa aming s*x life since then…” dugtong pa nya.

Napatingin ako kay Connie. May hint ba sa boses nya na she is suggesting something between us.

Nag-usap na kami ni Frank at tungkol kay Naomi at sa’yo…” sabi ni Connie na nakatitig sa akin.

“Pag--- nawala ang aming anak…” huminto siya sa sinasabi. Parang nahihirinan ang boses nya.

“Kapag iniwan na nya tayo…” naituloy din nya ang sasabihin nya.

“Mawawalan ng taga-pagmana si Frank…”

Nasa paanan ko si Connie. Nakababa na ang pantalon ko hanggang tuhod. Naka-lungayngay pa ang kargada ko.

“I am more than willing na maging surrogate mother ng anak nyo ni Naomi…” sabi ni Connie habang sinasalsal nya ang b***t ko at dinidila-aan nya ang mapintog na ulo nito.

“Nakapagbigay na si Naomi ng kanyang eggcell bago pa lumalala ang kanyang kalagayan… Ang sperm cell mo na lang ang kailangan natin…” dugtong nya.

“You can do it yourself…” muli nyang sabi.

“But won’t you be charitable enough to feel the real thing?”

Buong pagkagahamang isinubo nya ang b***t ko. Ang mainit na bibig ng aking magandang byenan ay nagpatingaro sa nalulumbay na alaga ko. Anim na buwan na ring di na kami nagsisiping ni Naomi. Bedridden na siya. Naaawa akong pagmasdan ang kalagayan nya.

Naghubad si Connie. Kaibig-ibig pa rin ang kanyang katawan. Tayong-tayo pa rin ang mga s**o nya. At kalibog-libog pagmasdan ang ahit na ahit na hiyas nya. Nakakuha na siya ng sample ng t***d ko. Nakalagay na ito sa isang sisidlan na inilagay nya sa loob ng freezer ng fridge.

“I want to feel your d**k inside my p***y…” sabi ni Connie.

Humiga siya sa gitna ng kama. Inilatag ang kanyang petite na katawan sa malambot na kutson. Naka spread eagle siya. May lumalabas ng mala-gatas na katas sa b****a ng kanyang hiyas.

Naka-masid siya sa b***t ko nang pumagitna ako sa pagitan ng mga hita nya. Ang dalawang malaking mansanas sa dibdib nya ay nag-aanyaya. Inuna kong sibatin ang nananabik nyang hiyas.

“Ohhh God…ang saraaappp Ted…ngayon lang…” bulong nya. Para siyang bata na nakakain ng kaytagal na inasam na kendi.

Pinagsalikop nya ang dalawa nyang paa sa likod ko habang kumikinyod-kinyod siya pataas. Kinain ko naman kabilaan ang dalawa nyang mansanas. Niyakap nya ang leeg ko at ipinagduldulan ang s**o nya sa bibig ko habang naglalapat ang aming mga ari.

“Ted… I’m coming…lalabasan na akoooohhhh…” ilang baon at hugot pa lang ang nagagawa ko ay kumapit na si Connie sa akin ng kapit na kapit.

“I’m c*****g Ted…God… ito ang hinahanap-hanap ko after all these years…”

Lapat na lapat ang aming katawan. Magkahugpong na parang pagkit ang aming mga ari. Naramdaman ko ang mainit na pagkatas ng aking byenan.

Pero hindi pa ako nilalabasan sa p**e nya. Maigting na maigting pa sa katigasan ang aking pambarurot.

Nang naramdaman kong humupa na ng bahagya ang kanyang pagdating sa sukdulan ay hinalikan ko siya sa bibig. Lumaban siya ng halikan. Ang matagal nyang kinimkim na libog ng kanyang p********e ay ganap nyang pinakawalan. Hinanap ng dila nya ang dila ko. Parang ahas na nagpakiwal-kiwal ang dila nya sa loob ng bibig ko. Lalong umalsa ang libog ko mainit nyang paggalugad ng dila nya sa bibig ko. Nang magswa ang dila nya ay sinipsip naman nya ang dila ko. May libog ako sa dulo ng dila ko. Nilaro nya ito sa loob ng kanyang bibig sa papipingkian ng mga dila namin.

Kumalas ako sa pakikipaghalikian sa kanya. Kinuha ko ang dalawa nyang paa at isinampak ko kabilaan sa aking mga balikat. Halos magtama na ang mga tuhod nya sa kanyang tiyan habang binabayo ko ng walang humpay ang kanyang hiyas.

“Ted lalabasan na naman ako… God ang sarap mo kumantot…” pabiling-biling ang ulo nya sa kama. Hindi makagalaw ang puwet nya sa posisyon nami. Baon na baon ang kahabaan ko sa kalaliman nya. Nakakanti ko na ang b****a ng matris nya. At nagbabanta nang sumabog ang bahay-libog ko.

Napapa-iri siya sa walang habas kong pagkantot sa kanya.

“Hayaaaan na naman ako Tedddd…uhmmmmm….”

Sabay sa daing nya ay pumulandit din ang t***d ko. Damang-dama ko ang paghahalo ng aming mga katas.

“Ted, how long do you love me?” tanong ni Naomi.

Tinitigan ko siya. Parang nabibikig ako. Ayaw kong sagutin ang tanong nya.

“Ako… I knew I will be loving you until my very last breath…” bulong nya, “and I feel it is near…”

“Wag ka ng magsalita…makakasama sa’yo…” bulong ko sa kanya. Ang too much emotion ay hindi maganda para sa kanya---at maging sa akin.

“Patawarin mo ako hindi kita napagsilbihan bilang asawa ng matagal…” sabi nya.

“I have been a burden…” dugtong nya pa.

“No you are not…” bulong ko.

“Alam mo ba yung kantang, “Rosemary Blue?” tanong nya.

“I want you to heed the song…” sabi nyang namamalisbis ang luha sa kanyang mga mata.

“No…Naomi…no…”

Tutuloy ka pa ba sa pag-uwi mo sa Pilipinas?” tanong sa akin ni Connie. Halata na ang kanyang tiyan. Na-cremate na ang bangkay ni Naomi. Nang pumayag akong pakasal sa kanya ayon kay Connie ay irreversible na ang leukemia ni Naomi.

At naipasiya nilang mag-asawa na payagan na ang kanilang anak na makasal sa lalaking gusto nito. At ako ang mapalad na kamoteng lalaking iyon.

“Hindi ako para dito sa Singapore,” sagot ko.

“Sa Pilipinas ako nagka-ugat…” sabi ko.

May hiniling ako sa kanila. Hiniling ko na sa isang Columbary ilagak sa Pilipinas ang abo ni Naomi.

“But Naomi wanted her ashes be scattered in the sea…” sabi ni Connie.

“Gusto nyang maging bahagi ng mundo na mararating ng tubig dagat…”

Nakatanak ako sa kalawakan ng dagat. Nasa beach resort ako sa Batangas. Yung resort na pinuntahan namin nung mag-excursion kami ng homeowners sa pabahay. Yung private cottage din na inupahan namin ni Rona ang inupahan ko.

Halos isng taon na ang nakakaraan. Kay rami ng pagbabago ang dinala ng isang taon. Nabalitaan kong nagtanan si Ching matapos kaming maghiwalay sa mall nung sabihin ko sa kanyang ikakasal na ako. At iba na ang nakatira sa bahay ni Rona. May isang pamilya na umuupa dito.

Naka-talungko ako paharap sa dagat. Isinasabog ko yung mga talulot ng rosas sa dalampasigan. Bumagsak ang mga talulot ng rosas sa buhanginan na dinidila-dilaan ng mga alon.

Pumapasok sa diwa ko yung kanta na sinabi ni Naomi.

“You tried to wake me in the mornin’…It was our moment of goodbye. You asked me once how long I love you. I told you till the day I die… And now at last my life is over. You can not go where I have gone... I won’t be there to share tomorrow… I love you so but life goes on…”

Alam kong nahihilam ang mga mata ko. Naomi is now a distant dream. Pero ang maikling sandali na ginugol namin sa isa’t-isa ay mananatili sa aking ala-ala. Tulad ni Marie may bahagi sa buhay ko na naroroon siya. At kanya lang ang bahaging iyon. Wala akong kirot na nararamdaman sa ala-ala ni Naomi. Hindi tulad ng kirot na dumuduro sa puso ko kapag naalala ko si Marie. Pero sa mga oras na ito ay pinapatawad ko na siya. I believe naka move on na ako sa ala-ala ng kabiguan ko kay Marie. Pinuno ang kahungkagan sa puso ko ng pag-ibig ni Naomi na walang pagkukunwari. Isang pag-ibig na mahirap ng matagpuan.

“Don’t bring your flowers to the churchyard. You’ll only hurt yourself the more… Live your whole life and find another… I will ba happy if you do…

Nagpunta ako sa front desk ng beach resort. Bumili ako ng isang bote ng Johnny Walker. May nakita akong isang lokal na dyaryo na nakasuksok sa magazine stand nang frontdesk ng hotel.

“Pwedeng mahiram yung dyaryo,” tanong ko sa magandang babae na nasa frontdesk.

“Complimentary copy yan sir ng Batangas Gazette,” sabi ng babae at iniabot sa akin ang dyaryo.

“Sige na sir pwede nyo nang dalhin yan sa cottage nyo.

Dala ang alak at ang icebucket at isang baso ay binitbit ko na ang dyaryo papunta sa private cottage ko. Iilan lang ang nasa beach nang pumaroon ako. Gusto kong malapit sa may tubig ako uminom at magbasa.

Naalala ko si Rona. Yung sinabi ko sa kanya na pag magha-honeymoon kami ay isang buwan kami dito sa beach na ito.

Sa tingin ko, malabo na mangyari ito. Hindi ko nga alam kung nasaan na siya ngayon.

Nakadalawang lagok pa lang ako ng mapait na alak nang madako ang mga mata ko sa inside pages ng dyaryo na binabasa ko.

Napako ang mga mata ko sa isang news item.

“ENGAGED TO BE MARRIED…” sabi ng headline ng news item. Ang nasa picture ay mukha ni Rona yung babae. At isang lalaki na naka-kurbata na may bigote.

“Couple Rona Sto Domingo and Abner Landicho will be celebrating their marriage at Lipa Cathedral this Sunday…”

Tiningnan ko yung date ng dyaryo at ang date ng kasal. Tiningnan ko ang cellphone ko. Byernes ngayon. Sa Linggo na ang kasal ni Rona. Dalawang araw na lang at aangkini na ng iba ang isa pang babae na minahal ko.

SUBAYBAYAN ANG NALALAPIT NA WAKAS.

ANG PABANGO

MY EROTIC STORIES

c. 2025 RV DOMINO All Rights Reserved