Chapter 21

1718 Words
I'm wondering, kumusta na kaya si Shaniah? Is she good? Of course, dahil 'patay' na ako, masaya na sila nu'n. "Doc, you're creeping me out," si Beam na kumuha ng atensyon ko. "Uh-huh?" Hindi ko mapigilang ngumisi. It's time for my revenge, no? "Mamaya, doc. Ipapatawag ko sila para makita mo." "Ilan ulit sila?" tanong ko. "They are eleven of them." "Eleven? Lang? Ang daming nag-apply, a," takang sabi ko. Ang daming nag-apply, a. Ba't labing isa lang? "Sila lang po 'yung nakita kong qualified sa standards mo, doc e." So Richard was qualified to my standards? How is that? Is he that good in his work? Magaling ba siyang doctor? Nahihirapan nga 'yan sa midterms before. He always asks me help at ako na mabait niyang kaibigan, I lend him hand. "Okay. I want to meet them anyways." I was preparing to meet the new employees. I wanted to surprise Richard. Ano kayang magiging reaksyon niya? I was busy thinking when a bastard came in. "Whitlock my friend!" Boses pa lang niya nainis na ako. "Why are you here again? Wala kang trabaho?" He walked to my sofa ang shamelessly sat on. "Katatapos ko lang kanina sa operasyon ko. As always, it was successful. Sa galing ko nga naman." Here he is again. But I can't deny the fact that he's really good on his work. Being cardiologist wasn't easy. Isa mali mo lang sa pag-oopera ay mamatay na 'yung pasyente. Heart is one of the most important organ of the human body. "Whatever. Let's eat together. Wait me here." "Lagi naman talaga tayong nagsasabay kumain, a," tawa niya. "Saan ka ba pupunta?" "Will meet the new employees." "Sama ako!" "Para ano? Bwesitin ako?" "Grabi ka talaga, 'no." I rolled my eyes and walked out of my office. Dada lang nang dada si Ley habang naglalakad kami papuntang lobby sa first floor. Sabi ni Beam doon ko raw kikitain ang mga bagong empleyado. Nakarating kami ng lobby na nakatayo na ang mga newly hired employees. Kasama na rin si Beam na napaatos ng tayo nang makita ako. "Okay, everyone! I want to introduce you all to our CEO!" si Beam. Nagharapan ang mga bagong empleyado at yumuko. Si Richard na gulat na gulat ang mukha at parang hindi na makagalaw. "And one of the directors of the hospital, Marley Finnegan." Hindi ko pinansin ang pagdilat ni Ley sa'kin. His name was mentioned and mine wasn't. I was smirking to death enjoying Richard's reaction. "Wow! You're here, pare!" si Ley na pumansin kay Richard. Unti-unting humarap si Richard kay Marley. Now he realized who the higher here. Nag-iwas agad siya ng tingin kay Ley. Halatang hindi niya inaasahang isa sa mga director si Marley. Hindi iyon halata sa kanya dahil napaka pala kaibigan siya. Ako nga noong una ay hindi ko rin inakala na isa pala siya sa mga director ng ospital. "Hi, Sir!" "Nice to finally meet you, Sir!" "Ba't ako walang bati?" singit ni Ley at umakto pang nagtatampo. May panguso-nguso pa siya. But I couldn't care less. I was enjoying this devil's reaction. Nagtawanan sila at binati rin si Marley. Even Beam laughed. But Richard couldn't even smile even if an act. Namumutla siya at hindi makatingin sa banda namin. "Ikaw 'yung nasa hallway kanina, 'di ba? 'Yung nagsabing pagsabihan ko si Mr. Whitlock dahil mayabang?" Napatingin lahat sila kay Richard na lalong namutla. Pati si Beam ay nagulat. Kita ko ang tagong ngisi ni Ley. He was acting innocent but an evil inside. Hindi makapaniwala ang mga empleyado at natahimik. "Seryoso?" dagdag pa ni Beam na nanlalaki ang mga mata. Tahimik lang akong pangisi-ngisi. It's actually fun. Simula pa lang ito. So I will suggest they will prepare their selves. Even Shaniah. Hindi ko pa siya nakikita pero darating din ako sa kanya. Uunahin ko lang ito o pwede rin namang pagsabayin ko. Tumingin sa'kin si Beam. "Doc, hindi ko alam. Tatanggaling ko na lang siya." Tumalima si Richard at magsasalita na sana pero ununahan ko. "No problem. It's okay. Let him work here." "But Sir..." "It's okay, Beam." "Oo nga, F. Hindi mo ba siya tatanggalin?" tanong ni Ley. Umiling ako. "Maliit na bagay. Let's just forget about it." "Hindi ka ba hihingi ng pasensya, Rich?" 'yung nurse na isa rin sa mga bago. Nagsang-ayunan ang iba pa at kita ko ang pagdadalawang isip niya. Mataas ang pride ng lalaking 'to at hindi basta-bastang hihingi ng pasensya kahit kaslanan pa niya. "Ang bait ni Sir para hindi ka tanggalin." He sighed deeply and finally met my eyes. Kita ko roon na napipilitan lang siya at alam kong nilunok niya ang pride niya. "I-I'm sorry, Sir. That won't happen again." "Dapat lang. That was really rude, dude," sabi ni Ley na parang kaibigan niya ang kausap. "Okay. Dismissed." Pagod akong sumandal ng upuan ko. Now, hindi na ako mahihirapan pang gawin ang plano ko. Siya na mismo ang lumapit sa'kin. Dudurugin ko sila hanggang sa hindi na nila kayang bumangon pa. Like what they did to me. I don't care if everyone call me evil. If they are evil, I'm willing to be one to fight against them. I play dirty too. Hindi ako santo na magpatawad na lang. I can't do that. Sawa na akong magpatawad. I checked my phone to see if Adrienne sent a message. But nothing. It's already eight. Hindi pa sila tapos? I sighed and continued my work. Marami pa akong aasikasuhin. Ley was sleeping in the secret room in here. Katatapos lang ng limang operasyon niya at wala pang tulog mula kahapon. Hindi ko na siya inistorbo dahil alam kong pagod siya. Time passed but I haven't yet received any message. Nainis ako at tinawagan si Adrienne. Anong oras na. Ba't hindi pa iyon tumatawag o nagtext man lang? Ilang ring pero wala ring sagot. Hindi ako tumigil kahit sobra na 'yung inis ko. What the f**k. Sabi kong magsabi sa'kin. I keep calling her until she answered it. "What the hell, Ad? Ba't hindi ka sumasagot?" bungad ko. Hindi siya nagsalita sa kabilang linya. Bigla akong napatigil nang marinig ng hikbi sa kabilang linya. Mahina lang iyon at parang pinipigilang huwag umiyak. Nataranta ako. "Adrienne? What happened? Are you crying?" "F-F, I was in a police station. C-Can you pick me up?" umiyak siya at rinig ko ang panginginig niya base sa boses niya. Dali-dali akong lumbas ng opisina ko. Hindi na ako nag-abala pang magbihis ng damit. "Don't hang up the phone. Stay with me on the line. Now, tell me where are you?" Nanginginig niyang sinabi sa'kin kung nasaan siya. "Okay. Wait me there." Pumasok ako ng sasakyan ko at sakto namang namatay ang tawag niya. I was pissed but I didn't mind. I drove fast to get there. Why the f**k is she there? What happened? Habang nagmamaneho ay biglang pumasok sa isip ko si Shaniah. This was the same like before. I shook my head. No. This wasn't the same as before. Iba si Adrienne kay Shaniah. Hinding-hindi sila magkakatulad. Humigpit ang hawak ko sa manubela. I'm starting to hate this. f**k overthinking. Marley was like Richard before but they aren't the same in attitude and personalities same as Adrienne compared to Shaniah. I'm starting to start them and I hate the thought of them betraying me too. I shook my head for the second time. Hindi lahat ng tao ay parehas. You can trust some of them and some are not. Dali-dali akong pumasok ng police station kung nasaan si Adrienne. "Adrienne!" sigaw ko nang makita ko siyang nakaupo at may mga kasama. Kumalma ako nang makitang maayos siya. Humarap siya sa'kin at dali-daling naglakad at yumakap sa'kin. Mahigpit iyon at ramdam kong umiiyak siya. Ginantihan ko ang mahigpit niyang yakap. "What happened, baby?" bulong ko at sakto lang na siya lang makakarinig. She didn't answer. When I looked whoever she's with, there are four women and two men. I was confused when I saw a man holding his head. Mag band aid na ito at nahihirapan sa sakit. "S-Something happened, F. I swear, I didn't mean it." I caressed her back when she was trembling. Hindi makatingin sa'kin ang mga kasama niya pati na rin ang dalaqang lalaki. I was really confused. What the f**k happened? "It's okay, baby. Tell me what happened." "H-He squeezed my butt, F. Even my boobs." Hindi ko alam pero nandilim ang paningin ko at uminit ang ulo ko. I couldn't measure how mad I am. He did what? "Sino sa dalawa?" galaiti kong tanong. Pigil ko ang galit ko dahil alam kong madaling matakot si Adrienne. Even I have the clue who did it, I wanted to hear it from her mouth. "The man wearing black tee shirt." Humigpit ang hawak nito sa damit ko at mas sumubsob sa dibdib ko. She was referring to the man holding his head with band aid. I kept calming myself while she keeps on crying. May lumapit sa amin na pulis. "Pasensya na, Sir sa istorbo. May nangyari kasing gulo sa club at si Mrs. Whitlock ang nagsimula." Mas lalong nag-init ang ulo ko. Hindi pa rin bumibitaw si Adrienne sa pagkakayakap sa akin. I looked at the man who sexually harassed my wife. I showed him how mad I am. Napaiwas ito ng tingin. "He f*****g harassed my wife. Don't you think he deserves that?" Natahimik ang pulis at napaisip. "But, Sir, he can file a case against your wife regarding of this matter." "And I can file a case against him to. Kung tutuusin ay hindi siya mananalo kapag nagharap kami sa korte. I will file a s****l harassment and the court will dismiss the case quickly for what my wife did is a self-defense." I gritted my teeth in anger. If I could just kill him to death, I would. Natahimik muli ang pulis. Napabuntong hininga siya at tumango. Tumalikod siya at kinausap ang lalaking bumastos ng asawa ko. He wasn't looking at us but I can see that he was confident that he's he victim here. "Mr. Carter, I suggest you that do not attempt to file any case against Mrs. Whitlock." Napatayo ang lalaki at galit na nagsalita. "What?! No! Look what she did to me?! Sa tingin mo palalagpasin ko ito?! ...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD