Chapter 62
Justin’s POV
“Hindi ko sinabi sa ‘yo kasi wala ka namang magagawa,” I felt the coldness in Sarah’s voice. Inagaw niya mula sa akin ang papel na naglalaman ng resulta ng kanyang tests.
She has cancer.
“Wala ba akong halaga para sa ‘yo?” tanong ko habang ramdam ko ang nagbabadyang luha sa mga mata ko. Hahawakan ko sana ang kanyang kamay pero iniiwas niya ito sa akin bago tumalikod. “Why do you always run away when you’re vulnerable?”
“Why do you always have to come when I’m so messed up?” Her voice cracked.
“Cut! Let’s take a break!” sabi ni Direk kaya nagpalakpakan ang lahat. Pinuri kaming pareho ng production bago bumalik sa sari-sarili naming dressing room.
“Justin may tumatawag yata sa ‘yo, kanina pa tumutunog ‘yung cellphone mo sa loob,” sabi ng isang staff kaya na
