Chapter 15
“Justice. Justine. Justine. Justice.” Paulit-ulit ang sinasabi ni Justine nang mahawakan niya ang kanyang medical certificate at ang wallet ko.
Pumunta ako sa pwesto niya na nanlalaki ang mga mata.
“P-Patingin nga?” Tagilid ang aking ngiti. Binigay naman iyon kaagad ni Justine at mabilis na nagtalukbong ng kumot.
Tumingin ako saglit kay Ishmael na nasa gilid at nagla-laptop. Nagtaas ito ng kilay. Hindi ako nagsalita. Humini lang ang aircon.
Huminga akong malalim at nagintay ng oras. Ganoon ang naging takbo ng mga sumunod na araw pati nang lumabas na din si Justine sa ospital. Salamat naman. Magtatanguan, magtataasan ng kilay at magiging sapilitang sibil dahil nakaharap si Justine. Maayos na rin, dahil naalagaan ko ang anak ko.
Mabait naman si Justine. Madaldal, at so
