KABANATA 1
2068 Words
Grammatical errors ahead~~
Nia's Pov
" Asahan ang makulimlim na panahon ngayong buwan ng hunyo sa luzon at iba pang karatig ng bansa. Ayon sa--"
"Hays" bagot kong sabi habang nililipat ko ang channel sa tv
" Magandang hapon pilipinas! Welcome to--'
lipat uli ng channel
" Walang hiya ka!Paano mo nagawa saamin toh? Papaano mga anak na--"
"Hays. Ano bayan puro mga kabit na lng mga teleserye ngayon!. Buti pa kami ng munchkin ko ni isa walang babae, tanging ako lang!" Pinatay ko na ang tv dahil wala namang magandang mapapanood at syaka tumayo.
Bagot na bagot na ako rito sa aming mansion. Kahit malaki at may swimming pool, dahil araw-araw ko namang nakikita.
Wala naman akong trabaho dahil hindi ako pinapayagan ng mahal kong asawa. Dahil daw baka kung ano pa mangyari sa akin. Sakitin panaman ako.
Halos wala na akong ginagawa dahil may katulong naman kami. Ayaw akong pagkilusin ng asawa ko dahil baka mapagod pako. Kaya tinatabihan ko sya kapag gabi (hihi alam nyo na un)
Matagal na kaming mag-asawa ng munchkin ko. Halos limang taon na kaming nagsasama pero wala pa kaming mga chikiting. Matagal na kami nage-expect pero wala talagang bunga eh. Dahil may problema sa akin
Okay lng naman sa asawa ko sabi nya. Pero ramdam ko na gusto nya rin magkaroon ng anak. Di na rin kami bumabata kaya gusto rin namin ng mga mini-me namin.
Ramdam ko rin ang paglalamig ng asawa ko dahil minsan na lng din umuuwi, minsan hindi na tapos sobrang late na uwi nya. Hindi ko naman sya iniisipan ng kung ano. Kasi may tiwala ako sakanya
Tumayo nako at pumunta sa master's bedroom kung saan ang kwarto namin mag-asawa.
Plano ko syang bisitahin sa trabaho nya since wala naman ako magawa sa bahat kundi tumunganga na parang timang.
Kinuha ko ang light blue summer dress with daisy design na ineregalo nya saakin nung birthday ko dahil mahilig ako sa bulaklak at blue. Ito ang aking susuotin.
Kinuha ko rin ang maliit kong bag at syempre ang niluto ko kanina. Nilagay ko ito sa isang lunchbox tapos pinasok sa eco bag. Matapos kong maghanda at magbihis. Bumaba nako para lumabas
" Kuya ron, pahatid naman oh. Pupuntahan ko lng asawa ko" sambit ko sa aming driver
"Sige po mam. Kunin ko lng po ung kotse po"
When the car arrived in front of me. I quickly sat on the back of the car, near the window. I lower the window a little bit since I have car sick. Kuya Ron, our driver. Lower the aircon kasi nahihilo ako sa aircon ng kotse.
Pinapanood ko ang nga nagdaanan na mga kotse at magagandang tanawin. Habang nakasakay sa kotse.
"Buti na lng di traffic ngayon mam" sambit ng aming driver.
"Mabuti nga, ayoko panamang tumagal"
Matapos ng onti usapan, binalik ko ang aking tingin sa bintana at pinapanood ang mga panyayari sa labas. Sa sobrang engganyo ko sa panood, hindi ko napansing nasa tapat na kami ng building na pagmamay-ari ng aking asawa.
Nagpark ang aming driver at dali dali akong lumabas dahil excited nakong makita ang aking asawa.
" Good afternoon mam" bati ng security guard
"Hello Good afternoon din" balik kong sabi
Nginitian nya na lamang ako, saka ako pumunta sa front desk. Na agad agad akong binati ng isang receptionist
" Hello po Mrs. Heartstone. Good afternoon po. How can i help you mam?"
" Ahmmmmm...Gusto ko lng bisitahin asawa ko"
" Sige po mam, follow me po" ngiting sabi ng taga front desk
Kilala nako syempre ng mga empleyado nya dahil matagal nakong bumibisita at asawa nyako.
Sumakay kami ng elevator. Pinindot ng taga-front desk ang floor kung saan nakaluklok ang ceo.
Hindi ko mapigil ang saya na aking nararamdaman dahil makikita ko ang aking asawa.
My heart is pumping uncontrollably dahil sa excitement.
Nasa floor na kami ng opisina ng asawa ko halos tumalon ang palabas dahil sabik nakong makita sya.
" Mam, nandito na po tayo" puno ng pag-galang sabi ng receptionist.
"Thank you ha miss..." pasilip kong tinignan ang kanyang pangalan sa kanyang nameplate " Miss. Kate, thank you sa paghatid sakin" saka ako ngumite sakanya.
Yumuko sya bilang pagpapakita ng pag-galang at saka umalis. Patalon-talon ako pumunta sa table o opisina ng sekretarya ng aking asawa.
Nang makita ako nito agad itong tumayo sa gulat at mga matang hindi mapirmi na makatingin sa akin . Na para bang natatae.
" Na tatae kana gurl?" natatawa kong sabi, since magkaclose naman kami.
" A-ah... mam hindi po" saka sya umayos ng tayo " Good afternoon po mam, a-ano po sadya nyo?" nanginginig nitong sabi
" Ms. Clare, binibisita ko lng asawa ko hihi" tuwa kong sabi.
"Mam bat di nyo po sinabi sa akin?" Sabi nito.
Nagtaka naman ako kasi lagi akong bumibisita dito lagi ng biglaan bakit need ko pang magpaalam?
"Bakit need ko pang sabihin sayo eh lagi naman akong bumibisita rito, tumigil lng kasi tinatamad nako nung nakaraan at di nya rin ako pinapalabas. Syaka alam na ng asawa ko yun, baka matuwa payun na nandito ako." Sabi ko habang inaayos ang aking mga dala
" Bale nandyan ba sya. Pinaghandaan ko panaman sya ng pagkain oh." Sabay pakita ng lunchbox " Mainit-init panaman toh at favorite nya. Nasan ba sya para mabigay kona at di lumamig" Sabay alog ng lunchbox habang pinapakita ko saknya ito.
"A-ahh mam...ah mam" nauutal sabi ng sekretarya ng aking asawa
" Mam, wala po si sir dyan. Lumabas po sya para kumain"
Nadismaya ako sa aking narinig, dahil wala pala sya dyan at lumabas para kumain
"Umalis para kumain? Papaano tong niluto ko...Hayss naman... Saan sya kumain?"tanong ko.
"A-ahhh....m-mam saaa..." Hindi mapakaling sabi ng sekretarya.
" Sa ano mam--"
*Thump*
Naputol ang sinabi ni Ms. Clare ng may narinig kaming mahinang tunog sa loob ng opisina ng aking asawa.
"Ano yon?" Patanong kong tingin sa sekretarya, syaka dali daling bubuksan ang pintuan.
" A-ahh mam wag nyo pong buk--"
Hindi ko na pinansin ang sinabi nito. Dali dali akong pumasok sa opisina ng asawa ko.
Patalikod kong dahan-dahan sinarado ang pintuan. Di pako lumilingon dahil hindi mapaliwanang ang aking nararamdaman.
Sabik akong makita ang aking asawa Nang marinig ko ang ingay alam kong nandito pa sya at dipa umaalis, kahit na sinabi ng sekretarya na umalis na ito.
Tumatambol sa sobrang sabik ang aking puso dahil makikita ko ang aking asawa
Nagdadalawang isip ako kung lilingon ba o hindi, pero gusto kong lumingon
Habang palingon ako ay puno ng kasiyahan kong sya binati
"My husband I'm he--"
Ngunit akmang babati ako hindi ko natuloy ang aking sinabi nang tuluyan akong lumingon at nagulantang sa aking nakita.
May kalampungan ang aking asawa sa lamesa. Halos gulo gulo na ang opisina na para bang nagkariot ang mga wild animals sa kagubatan.
Puno na nagkalat na papel ang sahig at mati ang lamesa na kanilang pinapatungan Halos walang saplot naman ang aking asawa at mati ang babae na gulo gulo ang buhok na kala mo tirahan ng ibon.
Nagulat silang dalawa ng makita ako at agad na nagsiayos ng kanilang sarili
My eyes are wide open even my mouth. I can't explain what Im feeling rigth now. I want to scream, to jump but i just stand like a statue. I can't believe what I just saw, parang nasa isang bangungot ako na di magising
Tulala pa rin ako dahil sa sobrang gulat at sakit ng aking nararamdaman. Nagising ako nang magsalita ang aking asawa
"Nia..."
Tumingin siya sa akin ngunit imbis na kalungkutan o sakit ang aking makita ay seryoso lamang syang tumingin sa akin.
"What is this?... Ano toh?" garalgal kong sabi
" What is this? ...This is what you think it is" sabi nya na para bang walang normal lng ang kanyang ginawa.
" Anong what you think it is? Babae mo ba yang kalampungan mo kanina?"
Sabay tingin sa babaeng magulo parin ang buhok pero may suot na at hawak ang kanyang tyan na para bang isa itong babasagin na bagay.
"Yes she is... and she is not just a girl. But the one i truly love" seryosong sabi nito
" Anong truly love?Ako ang asawa mo for gosh sake?!" Sigaw ko
Hindi ako makapaniwala sa kanyang sinabi at nalaman. Halos mahimatay nako sa aking narinig.
" Yeah you are, but you are not truly mine. Unlike her. I got her pure, but you" duro nito sakin "You are never pure!" Sigaw nito
Tumingala ako sa itaas para mapigilan pa ang pagtulo ng aking luha dahil ayokong makita nya akong lumuluha sa kanyang harapan
"I thought you understand ME?!" pasigaw kong tanong " I thought you understand what happened to me?!" I cried while i shout at him
" I don't know why, but NEVER! You are nothing! Literally NOTHING! " Duwal na Duro nito sa akin habang sumisigaw
"You can't even give me an heir" tuloy nito
" I-I thought y-you understand!" Nginig kong usal.
"You said its okay. That everything is OKAY?!" Halos maubos hininga ako sa pagsisigaw
" That is what you THOUGHT! Not MINE!" naglakad ito papalapit sa akin
" But you don't know how hard is it for me. Everytime i expect...every months...days... EVERY D@MN MINUTE NIA! Everytime.."
Hagulgol niyang sabi ng makalapit sakin habang paulit ulit niyang inaalog ang aking balikat
"I want a child too nia. I want little babies running around our house...playing.... I want to have a happy family too" paiyak nito saka tumigil sa pag-alog ng aking balikat
Nanahimik ako sa kanyang sinabi. Dahil maski ako gusto ko rin naman ngunit hindi ko mabigay ang kasayahang gusto niya
Humagulgol ako. Halos hindi na ako makahinga dahil sa kanyang mga sinabi
Matapos huminahon ng aking asawa ay binitawan nya na ang aking balikat sabay nagsalita ito
" Lets get annuled" seryoso sabi ng magaling kong asawa
My knees tremble from his response
" So that i can marry Annica. Since we are expecting our first baby" sambit nito habang palapit na papunta sa ka yang babae Halos pagsakluban ako ng langit at lupa sa aking narinig. Hindi ako makapaniwala sa kanyang sinabi.
Tuluyan akong bumagsak sa sahig sa aking narinig. Tahimik akong humagulgol habang hinahanap ang aking sasabihin
Tumingin ako sa kanyang napakalamig na mga mata syaka ako nagsalita
"Why?..."
Onti-onti akong Gumapang papunta sakanya Nang makalapit ako sakanya. I stand on my knees while i hug his knees at syaka tumingala
"You promise to protect me, to be by my side. Why?..." "Why?....... Why?......WHY?!" Hagulgol ko habang inaalog ang kanyang tuhod ng paulit-ulit
Dahil sa aking pag-alog sakanya ay binitawan nya ang yakap sa kanyang babae
" WHY? DO THIS TO ME WHY?!. I TRY TO GIVE YOU EVERYTHING WHYY?!" pahagulgol kong sigaw habang patuloy sa pag-alog ng kanyang tuhod Tiningnan nya lamang ako ng malamig
"Why?..." Tigil kong pag-alog sakanya, sabat bitiw sakanyang tuhod at sumalangpak sa sahig
"I guess......promises meant to be broken"
Pagod kong ani Matapos nun, wala siyang tinugon at kinuha ang kamay ng kanyang kabit at saka naglakad paalis sa kanilang kinatatayuan
Naglakad silang dalawa papunta sa pintuan na hindi manlang ako nililingon ng aking asawa. Akmang hahawakan nya na ang pintuan ngunit tumigil siya at lumingon
Akala ko babalikan nya na ako at sabihin na nagkamali lamang siya ngunit nagkakamali pala ako dahil kinuha niya lang ang kanilang gamit tsaka tuluyan na silang lumabas ng kanyang opisina
Iniwan niya akong nagdudusa dito sa kanyang opisina ni wala manlang tinugon sa akin. Mukhang paninindigan niya ang kanyang sinabi
Humagulgol ako ng sobra dahil sa sakit na aking nararamdaman
Umiyak ako ng buong magdamag hanggang sa napansin kong gabi na syaka lng ako tumayo. Halos tumumba ako dahil matagal akong nakasalampak sa sahig dahil sa pagiiyak ko
Walang buhay kong binuksan ang pintuan ng opisina ng magaling kong asawa
Dali-dali ako sumakay sa elevator at walang pakeng lumabas kahit pinagtitiningan ako ng mga empleyado
Pagkalabas ko ng building ay agad akong sumakay sa kotse na sinakyan ko kanina papunta habang nasa labas ang driver
" Mam, musta po--" naputol ang sinabi ng aking driver dahil pumasok ako agad
Naramdaman siguro ng aking driver ang nangyayari kaya pumasok na rin siya at nag-drive
Habang umaandar ang kotse hindi ko mapigilang humikbi dahil sa mga pangyayari ngayon
Tahimik na lamang nag-dridrive ang aking driver habang patuloy akong umiiyak buong biyahe.
- Writer
