CHAPTER 48
ANGEL LOUISA NESS POV Habang tumatagal ay nababagot ako sa pagtatago ng damuhan, kaya naisip ko nalang naako na ang aalis kaysa hihintayin ko sila na umalis. Hindi naman ako nabigo, dahil hindi nila naramdaman ang pag alis sa lugar na iyon, kaya matamlay akong naglakad sa may kunting daanan at napatingin saaking sarili. "Ito na ba ang parusa saakin?" Tanong ko nalang sa kalangitan na ngayun ay umaambon, uulan na naman ba? Napahinto ako saaking paglalakad ng marating ko ang isang malinaw na batis, may batis pala dito? akala ko naman wala. Nagtampisaw ang aking mga paa sa batis at dinamdam ang tubig, pero hindi ko na iyon ramdam. Nakatingin ako saaking sarili sa batis na ngayon ay naglalaho na talaga, di na ba ako babalik sa dati? Napailing ako at sinubukan guluhin ang tubig pero hind
- Writer
