Verdict
"You can't keep crying forever, Gabriella." bulong ko sa sarili habang nakatitig sa dagat ng mga ulap sa himpapawid.
I left Barcelona, Spain after days of spending my time crying and drowning in my own thoughts at my room, hindi ko alam kung araw nga lang na, maybe weeks, a more or so. Umalis ako sa palasyong iyon ng walang lingon at wala ni isang salitang iniwan. I left without notice and here I am, at the sky, trying to find myself.
Umaasa ako na baka sa paglayo ko sa lugar na iyon at ang pag-iisa ay makakatulong upang makausad ako sa lahat ng nangyari. Hindi ko na din maatim na magpakita pa kay Mama matapos ang gabing iyon. Masyado ko na siyang nasaktan at ayaw ko nang dagdagan pa iyon sa bawat araw na makikita niya ang mukha ng babaeng pumatay sa anak niya.
Kuya Zedekiah wa
