Cheska's POV
Pumapatak na ang ulan kaya nagmadali si Marco na pumasok sa sasakyan. Bigla ko naman naalala ang mga binili ko kanina.
"Sandali, iyong mga pinamili ko. Sayang iyon, hanapin natin," sabi ko.
"Huwag ka nang bumaba, ako na lang ang maghahanap. Baka bumalik pa ang dalawang walang hiya at kung anong gawin sa iyo. Baka kung ano pa ang magawa ko sa kanila. Medyo malakas na rin ang ulan," sabi nito at agad na bumaba ng kotse.
Hindi naman ako nagpatinag sa sinabi niya. Bumaba rin ako at naghanap. Palakas nang palakas ang ulan. Naiiyak na ako, dahil hindi ko makita ang mga binili ko. Gustung-gusto ko pa naman kumain ng banana cake. Nagulat na lang ako nang biglang may humablot sa braso ko.
"Bakit ba ang tigas ng ulo mo? 'Di ba sabi ko, huwag ka nang bumaba?" tanong ni Marco.
"E, k
