Ericka’s Point of View
Hindi ako mapakali sa aking pagkakaupo dahil sandal sa balikat ko si Ethan. Pilit kong nililibang ang sarili ko sa pamamagitan ng pagtingin sa labas ng sasakyan ni Kuya. Nagulat naman ako ng biglang gumalaw si Ethan at biglang umupo ng maayos.
Napatingin lang ako sa kaniya habang siya ay hindi alam kung ano ang nangyayari sa kaniyang paligid. Nagulat naman ako ng bigla siyang napatingin saakin na para bang hindi niya alam kung ano ang expression na kaniyang ibibigay.
“Sorry naabala pa ata kita.” Saad lang niya saakin sabay hawak niya sa kaniyang ulo. Napalunok lang ako dahil sa sinabi niya.
“Uhm… ayos ka lang ba, Ethan?” tanong ko sa kaniya. Tumingin naman siya saakin sabay ngumiti kahit n akita sa mukha niya ang pagod. Napasinghal nalang ako sabay hinawakan a
