Hindi niya pa din ako tinapunan ng tingin man lang. Hindi ko din naman siya pinansin, at dahil sa mas malalaki ang hakbamg niya ay maabutan niya pa rin kami sa paglalakad.
Si Chin naman ay parang wala lang pakialam at patuloy lang sa paglalakad.
Ewan ko ba pero ang nang t***k ng puso ko ngayong alam ko g malapig lang siya sa 'kin.
'Bakit kaya wala silang tarlo kahapon?'
Ngunit nabigla ako nang basta niya na lamang akong lagpasan. Sumayad pa ang balikag ko sa braso siya dajil med'yo masikip na ang daanan.
"Excusse me," ang tanging sambit niya na hindi man lang lumingon sa 'kin.
Parang may kung anong boltahe naman ang naramdaman nang sandaling dumikit ang balat niya sa 'kin. Hanggang sa tanaw ko na lang siya papalayo at lumiko na sa department nila
'Bakit gano'n?'
Ako naman ang nap
