Ilang beses na ibinuka ko ang aking bibig upang sagutin ang kanyang katanungan, ngunit kahit na anong gawin at pilit ko ay wala ni isang salitang lumabas dito. Nanatili ang aking mga mata sa kanya na hindi ko namalayang namamasa na pala at nagbabadya na ang malungkot na mga luhang kumawala. Hindi ko alam kung makakaya kong sabihin sa kanya na oo, siya nga ang ama ng batang dinadala ko. Hindi ko rin alam kung paano ipapaliwanag sa kanya kung paano iyon nangyari habang nasa relasyon pa kaming dalawa. Batid kong peke ang relasyong iyon at puno ng pagkukunwari pero alam kong masasaktan pa rin siya oras na malaman niya ang bagay na iyon. Bagay na ayaw ko naman ng mangyari sa kanya. Alam kong nauunawaan niya rin ako, pero hindi ko pa rin magawang aminin agad iyon. Naging panay na ang hinga ko do
