Matapos ang mga trahedya at labanang aming pinagdaanan, natagpuan namin ni Olivia ang aming sarili sa isang katahimikan at katahimikan na matagal naming hinangad. Sa kabila ng lahat ng panganib at kaguluhan, natagpuan namin ang aming landas patungo sa kapayapaan at kaligayahan.
Sa mga unang araw ng aming pagbalik sa aming normal na buhay, hindi maitatanggi na ang bawat hakbang ay puno ng lungkot at pag-aalala. Ang mga alaala ng nakaraan ay bumabalik sa amin nang mayamang mayaman, nagdudulot ng pait at lungkot sa aming puso. Ngunit sa kabila ng mga ito, nagsisimula kaming maghilom at magmahalan muli.
Isang araw, habang nagmamasid ako sa aming tahanan, napansin kong may bagong ningning sa mga mata ni Olivia. Ang dating lungkot at pagkabalisa ay tila nawala, at sa halip ay puno ng sigla at
