Nasa harap na aako ng hospital at hindi ko alam kung paano hahakbang papasok. Alam ko kasi sa aking sarili na paglabas ko ng hospital na ito ay maraming pagbabago na maaaring mangyari. At alam ko din na hindi na ako pwede pang umurong kung sakali.
Napapikit ako at inilabas ang aking cellphone. Gusto kong makausap si Isa para kumuha ng lakas dito. Dinial ko ang numero niya---ilang ring lang ay agad na nitong sinagot. He's like that always, basta ako ang tumatawag ay agad nitong sinasagot.
"Hey, my love. I'm sorry, I didn't wake you up. Sarap ng tulog mo kaya hinayaan na kita. Kumain ka na ba?"
"Opo, tapos na, my love. May pinuntahan lang din ako saglit. Pero uuwi din ako maya maya, my love. In case na mauna kang makauwi," imporma ko.
"Okay, my love. Medyo matatagalan pa naman ako dit
