Chapter 42

2455 Words

Kahit anong gusto kong pagpapalinaw sa isip ko na kausapin si Henrico ay hindi ko pa din magawa. Parang may pumipigil sa akin na hindi ko alam. Isa gave his permission para kausapin ko siya but---I just can't. Ilang beses na akong umurong at hindi ito sinipot. Hindi ko kaya dahil parang pinipiga pa din ang puso ko kapag naririnig ko ang boses nito. Nanndidito pa din ang sakit sa dibdib ko. Gaya ngayon---dapat magkikita kami pero hindi na naman ako sumipot. Tila ako sinasakal habang papalapit ako nang papalapit sa restaurant. At ang ending ay bumalik ako. Hindi ko kinaya. I called Isa. "What happened?" Agad nitong bungad na ikinabuntong hininga ko. "I can't, my love. Sinusubukan ko naman, eh. Pero hindi ko talaga kaya. Kailangan ko pa ng oras." Malungkot na saad ko at naupo sa isang be

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD