“Kanina ka pa tahimik, ah? May problema ka ba?”
Natigilan si Lirah noong marinig niya ang boses ni Matias. Tumikhim siya at umayos ng upo. Tumabi naman ito sa kaniya kaya sinarado na niya ang librong binabasa niya.
“Bakit hindi ka pa natutulog? Maaga ka pa bukas, ‘di ba?” balik-tanong niya.
Nagkibit ng balikat ang binata. “Hindi pa ako inaantok.”
“Dapat kasi hindi ka na sumunod pa rito. Baka naninibago ka sa higaan mo.”
Ngumiti si Matias. “Okay lang.” Sumandig ito. “Ang ganda pala rito tuwing gabi.”
Nangunot ang noo ni Lirah. “Ha? Oo. Kasi fresh pa ang hangin?”
“Kasi napaka payapa ng gabi. Unlike in the city. Dito kahit sobrang dilim ng paligid ay hindi ka makakaramdam ng takot.”
Napatingin si Lirah sa paligid. Tanging ang ilaw lamang mula sa kanilang hacienda at ilang mga kulungan
