The Billionaire's Seductive Obsession- R-18

Episode 4- Internship

Dalawang linggo.

Dalawang linggo na mula noong gabing iyon sa hotel. Ang gabing pilit niyang gustong kalimutan pero paulit-ulit bumabalik sa isip niya sa tuwing nag-iisa siya. Akala ni Sera, doon na nagtatapos ang lahat, akala niya… nasunod niya na ang kasunduan, akala niya… tapos na.

Sa loob ng dalawang linggong iyon, halos hindi siya mapakali. Wala man lang message, tawag, o kahit anong balita mula kay Jiro. Para bang… ginamit lang siya at pagkatapos, wala na.

“Scam yata ‘yun…” bulong niya sa sarili habang nakahiga sa kama ng condo niya, nakatitig sa kisame. Ang usapan nila noon kung “masiyahan” si Jiro sa kanya ay iko-consider nito ang application niya bilang intern sa kumpanya at alam niya sa sarili niya… ginawa niya ang lahat ng makakaya niya. Alam din niyang na satisfied naman ito ng husto pero alam din niyang nabitin pa ito dahil talagang masakit na kasi ang p**********e niya ng gabing yun, na parang ayaw na nitong tigilan. Kung hindi pa siya maki-usap na tama na dahil sobrang hapdi na at masakit na talaga hindi pa ito titigil buti nalang din nakinig din naman ito.

Hindi niya makakalimutan kung paano siya halos hindi makalakad pauwi. Kung paano siya hinatid ni Jiro sa condo niya, tahimik, walang emosyon, na parang… wala lang nangyari. Habang siya ilang araw siyang hindi naka ihi ng normal, mahapdi din kahit ang mga n*pples niya. Pero kahit ganoon, may parte sa kanya na nagsasabing… hindi naman siya nagkulang at nabigay niya ang performance na gusto nito kaya naman nagtataka siya bakit 2 weeks na wala pa din feedback about sa application niya. Napasa naman niya ang resume niya rito ng gabing iyon. Pero mukhang wala na siyang iniintay kaya naman may konting inis siyang na raramdaman hanggang sa makatulog nanaman siya sa kakaintay ng tawag galing kay Jiro. Kaya nang tumunog ang phone niya isang umaga, hindi niya inaasahan ang maririnig niya.

“Hello, is this Ms. Seraphina Quinn?” bungad ng boses ng isang babae sa kabilang linya.

“Opo,” sagot niya, medyo antok pa.

“This is from L’Héritage Royale Gems Inc. We’re calling to inform you that you’ve been accepted as an intern.” Napaupo siya bigla sa kama at nagising ang lahat ng himaymay niya.

“A-Ano po?” Inulit naman ng babae sa kabilang linya ang sinabi.

“You’ve been accepted. Please check your email for the details.” Pagkababa ng tawag, halos hindi siya makahinga. Ilang segundo siyang natulala bago napasigaw ng ubod ng lakas.

“OH MY GOD!” Halos magwala siya sa tuwa. Tumayo siya sa ibabaw ng kama niya saka nag tatalong, nag paikot-ikot sa maliit niyang kuwarto, hindi alam kung saan ilalagay ang sarili.

“Totoo ba ‘to?!My god!” Napahawak siya sa ulo niya, napatawa, napaiyak. Halo-halo ang emosyon. Hindi siya na-scam.

Tinupad ni Jiro ang pangako niya at kahit ayaw niyang aminin… may konting gaan sa dibdib niya sa ideyang iyon. Nawala man ang virginity niya nakuha naman niya ang pangarap niyang intership sa sikat na company.

-

-

-

-

-

Mabilis na lumipas ang isang buwan, maayos ang naging takbo ng internship niya sa L’Héritage Royale Gems Inc. Tahimik ang buhay niya doon, simple lang ang mga gawain, kadalasan documentation, inventory checks, at pag-assist sa design team at higit sa lahat… wala si Jiro.

Nasa ibang bansa daw ito. Kasama ang nobya. Tuwing naririnig niya iyon, hindi niya alam kung anong mararamdaman.

Dapat wala, dapat wala siyang pakialam pero may konting kirot sa dibdib niya na hindi niya maipaliwanag. Minsan napapaisip siya—para bang wala lang talaga sa kanya ang lahat para kay Jiro. Isang gabi lang. Isang kasunduan. Isang deal. Talagang pinag parausan lang siya nito gaya ng gusto nito, collateral lang siya ng pagkakautang ng ama niya. Samantalang para sa kanya…

Hindi niya makalimutan ang araw na yun.

Isang umaga, habang abala siya sa pag-aayos ng files sa cubicle niya, narinig niya ang bulungan ng mga kasamahan niya.

“Uy, alam mo ba? Babalik na si Sir Jiro.”

“Talaga? Akala ko matagal pa siya sa Europe.”

“Hindi daw, tapos na vacation niya. Baka today or tomorrow nandito na.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya.

Biglang nanlamig ang kamay ni Sera.

Babalik na siya. Hindi niya napansin na napahigpit na pala ang hawak niya sa papel na hawak niya.

“Okay ka lang?” tanong ng katabi niya ng mapansin na bigla niyang natigilan.

“Ah—oo, oo,” pilit niyang sagot, pero halata ang kaba sa boses niya. Hindi pa siya handa, hindi niya alam kung paano siya haharap kay Jiro. Paano kung maalala siya nito? Paano kung hindi din? Alin ang mas masakit?

"Okay lang yan girl, 5 months to go... isipin mo ang magandang future mo. You're a nobody kaya hindi ka na niya tatapunan ng pansin if ever. Napag sawaan ka na niya." uupo palang sana si Sera ng biglang may humahangos na pumasok na isang empleyado at kulang nalang sumigaw ito at sabihin na nandyan na si sir Jiro. At ilang minuto pa pumasok siya.

Si Jiro La Huerta.

Naka-suit, tulad ng dati. Malinis, perpekto, at may aura ng awtoridad na hindi mo puwedeng i-ignore. Napayuko si Sera agad, kunwari nag bibigay galang siya tulad ng iba na mabilis na nagtayuan at nag yuko ng ulo. Narinig ni Sera ang mga hakbang nito—papalapit ng papalapit… Lumakas ang t***k ng puso niya.

Huwag kang titingin… huwag kang titingin… bilin niya sa sarili at pinipigilan na tingnan ito. Hanggang sa dumaan na si Jiro sa harap ng cubicle niya. At… hindi niya na ramdaman na lumingon ito, hindi man lang siya tinignan parang hindi siya kilala, parang wala silang pinagsaluhan. Ano bang inaasahan niya, napahinga siya ng malalim.

“Okay…” bulong niya sa sarili.

“Okay lang… mas mabuti na ‘to… tahimik lang." Pero bakit parang may konting disappointed siyang nararamdaman, napalingon siya sa likod ni Jiro na nakikita niya. Habang ang mga empleyado na tulad niya mga kilig na kilig dahil napaka guwapo daw talaga ni Sir Jiro, habang siya wala lang din iniisip niya lang kung gabing pinag saluhan nila na balewala lang kay Jiro. Napabuga nalang siya ng hangin saka naupo na ulit sa silya niya. Hindi pa man siya tuluyang nakakakalma sa biglaan pag dating ni Jiro narinig na niya agad ang isang boses na nag patayo sa kanya.

“Ms. Quinn?" Napalingon siya, nakatayo sa tabi ng cubicle niya ang secretary ni Jiro.

“Pinapatawag ka ni Sir Jiro sa office niya.” Parang biglang bumigat ang mundo niya.

"A-Ako po?”

“Yes. Now.” Hindi na siya nakatanggi. Nanginginig ang tuhod na napasunod nalang siya rito, habang naglalakad siya papunta sa opisina ni Jiro, pakiramdam niya bawat hakbang ay mabigat.

Diyos ko… ano ‘to… Bakit niya ako pinatawag.. naman e! Halos gusto niyang dasalin ang buong nobena sa sobrang kaba.

“Please… sana wala lang… sana trabaho lang…” Huminto siya sa harap ng pinto. Huminga siya ng malalim bago kakatok palang sana niya ng biglang bumukas ang pinto at muntik ng sa mukha ni Jiro tumama ang kamay niya.

“Does my face look like a door to you, Sera?” hindi nakasagot agad si Sera at bago pa man siya makaisip ng isasagot bigla nalang pumulupot ang braso ni Jiro sa bewang niya at hinila na siya papasok at gamit ang paa nito isinara na nito ang pinto.

"Sir Jiro." gulat na bulalas ni Sera na tumaas ang kamay na tinakpan ang bibig ni Jiro na hahalikan sana siya after siya nito isandal likod ng pinto.

"We have contract." ani Jiro sabay alis ng kamay niya sa bibig nito at mabilis siyang hinalikan sa labi, mapusok na akala mo miss na miss siya.

"Uhm! Sir ano ba, nasa office tayo." mabilis niyang itinulak ito ng dakutin nito ang dibdib niya at pisilin nito. Natahimik naman ang buong silid.

ng ilang segundo ang lumipas bago siya tuluyang nilayuan ni Jiro at umatras ito na namulsa. Nagtagpo ulit ang mga mata nila.

Ramdam ni Sera ang biglang pag-init ng pisngi niya. Parehong mata, parehong titig ng gabing iyon pero ngayon… mas mabigat.

Mas personal.

“So…” mahinang sabi ni Jiro, na namulsa.

“You’re the intern.” Napakagat si Sera sa labi.

“O-Opo, Sir. Salamat po.” Parang may maliit na ngiti sa gilid ng labi ni Jiro—halos hindi mo mapapansin.

“Working well?”

“Opo…” Tahimik ulit. Hindi niya alam kung anong susunod pero alam niyang… Hindi pa tapos ang lahat. Hindi pa tapos ang kwento nila na inakala niyang tapos na pero sa paraan ng halik ni Jiro kanina patunay lang na nag sisimula palang ang unang chapter nila. At sa paraan ng pagtitig ni Jiro sa kanya para bang may mas malalim pa itong balak at siya… Hindi na sigurado kung kaya pa niyang umiwas.

"I will f*ck you tonight, be ready." utos nito na parang sinabi lang na itimpla niya ito ng kape.

"Ayoko." napahinto si Jiro sa pagtalikod at napalingon kay Sera.

"What did you said?"

"Ayoko! Nabigay ko na ang kaila—."

"You're fired,"

"Sir." gulat na bulalas ni Sera.

"Mabilis akong kausap Sera, you're fired."

"Anong oras ba mamayang gabi?" pikit matang tanong ni Sera na napayuko na napakuyom pa ng mga kamay. Tumaas naman ang sulok ng labi ni Jiro.

"Mabilis ka din palang kausap my dear Sera."

"Anong oras?" deretsong tanong ni Sera.

"7pm sharp same suite, you may leave." taboy ni Jiro, inis naman na tumalikod nga si Sera at halos mayanig ang buong office ni Jiro sa lakas ng pagkakasara ni Sera na ikinagulat pa ni Jiro pero imbis na magalit natawa nalang si Jiro.

"Haizt! Ano bang meron ka bakit sobrang miss na miss kita kesa kay Jesica?" tanong ni Jiro habang nakatingin sa saradong pinto. Pinindot ni Jiro ang intercom.

"Azriel, have Seraphina Quinn report directly to me as my personal assistant. She's Mitchell Daughter, I’ll handle her supervision personally. I don’t trust her father, I prefer to keep her close." utos niya sa secretary.

"Yes, Sir. Considered it done." sagot ng secretary. Napangiti naman si Jiro ng i-off na ang call.

"Let's see kung hanggang saan ang pasensya mo, Miss Seraphina Quinn?"