Habang naglalakad sa lobby ng malaking ospital ay nakasunod kay Morris ang tingin ng mga tao. Dahil hindi maitatangging malakas ang presensya niya. He was always dressed impeccably clean from head to toe—with pressed clothes, and polished shoes. He was the type of person who was extremely tidy, without any flaws or disarray.
At hindi lang ang anyo niya ang napakaayos tignan, kundi maging ang paraan ng pagdadala niya sa sarili, kung paano siya maglakad, at kung paanong nakataas ang mukha niya na tila sinasabing hinding-hindi siya yuyuko sa kahit na sino pa ang iharap sa kanya.
He had always held his head high, and his posture in perfect line. Kahit ang mga hakbang niya ay animo de-numero at kalkulado. Walang emosyon ang mukha niya—isang bagay na lalong umaakit sa mga kababaehan. Hindi n
