46: Emotions

1858 Words

Sometimes being emotional is the only thing that will keep you sane. It was a beautiful morning for Liam. Pagmulat pa lang kasi ng mata niya ay natunghayan na niya ang nakangiting mukha ni Laiza. Nakaupo ito sa kama at parang hinihintay siyang magising. Nakaligo na ito at nakabihis. “Good morning, love,” he greeted. “Morning,” Laiza smiled. Nahawa pa siya sa ngiti nito. “Bakit?” kunot-noo nitong tanong nang makita ang reaksyon niya. Natawa siya ng mahina at napailing. He feels so light looking at her finally smiling without hesitation. “Pinagtatawanan mo ako?” tanong ulit ni Laiza. Napasimangot ito bigla. Mas lalo tuloy siyang napatawa. “Mas maganda ka kung nakangiti ka lagi,” nakangiti niyang saad rito. Inabot niya ang phone sa side table. Laiza’s forehead creased at his off-tang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD