Dahil sa naramdaman kong hiya ay mabilis akong tumayo at tumakbo ako patungo sa aking kwarto. Kaagad kong sinarado ang pinto. Hawak ko ang aking dibdib habang nasa likuran lang ng pinto.
“Can we talk?”
Nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang boses niya sa labas. Anong gagawin ko? Anong pang mukha ang ihaharap ko sa kanya. Matapos kong pumayag na makipaglaplapan kanina.
“Ella….please…I’m sorry….” Wika pa niya. Haist! Bakit siya nagsosorry eh tinugon nga ng taksil kong labi ang halik niya! Parang may naghahabulang daga sa dibdib ko. Hindi ko alam kung paano ko siya haharapin! Bakit kasi ang sarap este! Bakit kasi tumugon pa ako sa halik na yun!
Sunod-sunod na katok ang nagpabalisa sa akin.
Isip! Isip!
“S-sir Te-rrence! Magpapahinga na po ako bukas este! Saka na lang tayo mag-usap!
