Until the End

Chapter 2

New

Nagising na din ako sa ingay nanaman ni ate Stella, sa totoo lang parang siya na ata alarm clock ko. Bumangon na lang ako at ginising na din si ate Ace.

"Ate, wake up. Breakfast na."

"Damn! That woman, bat ang ingay ni Stella!"

"She's my alarm clock so yeah.. have to deal with that every morning.."

Pumunta na lang ako sa aking banyo at nag hilamos pagkatapos bumalik sa higaan.

"Ate, tara na kasi.." ayaw kasi bumangon at tinakpan na nito ang mukha niya para hindi maistorbo.

"Ronnie, ano?!" si ate Stella na hindi na nakapag pigil at pumasok na sa kwarto ko.

Tumingin ito sa higaan at nagtaka kung sino ang nariyan.

"Who-"

"Hi Stella!"

"Ace? What are you doing here?"

"Wha-, Am I not allowed in here?" napapikit ito sa hindi inaasahang pagsalubong.

"Veronica, downstairs now!" galit na pinadabog niyang sinara ang pinto ng kwarto ko at umalis.

"Ate Ace, hali na kasi."

"Jet lag, Vee. Mauna kana galit na iyon sakin"

"Okay just rest for now then"

Bumaba nako at pumunta sa hapag habang kumakain na si Ate.

"Ate, maaga kaba ngayon?"

"Why?" hindi parin ito tumingin sakin at pinagpatuloy ang pagkakain.

"Because 9am pako pupunta ng school total wala naman kaming first and second subject"

"Fine." bumaling ito pero agad ding umiwas.

"Are you somehow mad at me?"

"No."

"Kahapon kapa bad mood sakin.." pero hindi rin niya naman ako pinansin.

Natapos ang breakfast namin na ganyan lang kami at umalis na din siya para pumasok sa paaralan. Habang ako nanunuod lang ng tv sa salas.

Bumaba si ate Ace para mag breakfast at madali niya naman itong natapos. Pagkatapos sumabay sakin sa sala pero hindi ito tumabi sakin umupo at doon siya sa tapat na sofa na kaharap ko.

Tutok ako sa tv while siya sa akin..

"Stop it."

"Stop what?"

"You're staring at me."

"Oh, Am I?" napahawak ito sa bibig niya like acting na hindi niya alam.

Tumawa na lang ako.

"Nag away kasi kami ni Stella"

"What, why?"

"It's uhm.. nothing serious but kakausapin ko iyon mamaya para ng hindi ka madamay sa galit niya sa akin."

"I'm used to it."

"You need a ride to school?"

"Yes, please." at ngumisi akong ng malapad.

Nag ready na ako para papasok sa school at ng ihahatid ako ni ate doon, ayos ra narin at may kausap ako patungo sa biyahe. Pero yun nga.. hindi kami masyadong nakapag usap sa kotse kasi busy siya pag sagot ng mga phone calls while nag d-drive at nanahimik lang din naman ako sa loob.

Pagkadating sa school ay nag park din si Ate at lumabas kaming dalawa.

"I'm sorry for that, Ronnie"

"Ayos lang ate."

"Wait bat ka pala bumaba?" I asked.

"Huh? Oh ah, I'm going to fix something."

"Something what?"

"I missed this school so I'm going to transfer here." She's in her second year college now.

"And did Tita agreed?"

"Of course hindi pumayag si Mommy, but it's my decision anyway."

"You can't just disobey your Mom."

"Look who's talking." tumawa ito, habang nag lalakad kami ay nakasalubong na din namin si Ate Stella.

"Ate Stella!" wala itong imik at reaksiyon sa pagkikita namin.

"Ronnie, you go ahead baka late kana. I'll see you after, okay?" si ate Ace.

"Okay, fine." humalik ito sa pisnge ko at I did the same thing to her.

Niyakap ko si Ate Stella kahit hindi niya iyon inasahan sakin. And I walked away.

Pagkalayo ko sa kanila ay tinanaw ko muna silang dalawa at nag usap din naman ito at umalis. Naglakad na lang ako patungo sa classroom at naka salubong si Klair.

"Klair!"

"Oh hey, Vee."

"Nandiyan na ba si Ms?"

"Hindi pa naman, buti hindi ka pa late."

"Yeah."

"I saw ate Stella, hindi kayo nagkasabay pumunta rito?"

"Ah yeah, hinatid din naman ako ni ate Ace."

"Oh ate Ace is here?" gulat at kita ko nito ang  saya sa kanyang mga mata.

Kahit ang mga pinsan ko sa side ni Daddy ay naging close na din sa mga pinsan ko sa side ni Mama kaya lahat talaga magkalapit sa isa't isa.

"Yep, she's staying here for good. I guess."

"You guess. Hmm."

Nag start na ang class namin at sa mahaba habang pakikinig at wala man lang akong naintindihan pagkatapos ng tatlong subjects namin ay nag decide kami na sabay mag break sa cafeteria.

Pumili kami para sa pagkain at may iilan pa na panay gustohin na kami na ang ma-una pero my cousins and I wanted it to be fair kaya nag pila kami ng maayos.

"Veronica, you can go first." aya ng isang lalaking siguro isa ito sa mga senior high, I looked at his ID and I was right.

"Thank you but I'm good. You go ahead first." I just smiled to assure him.

"Ah okay then." napakamot ito sa kanyang ulo at nauna na.

"Woah, he's good looking."

"And?" me ignoring what Kai's trying to say.

"You ignored him! Unbelievable!"

"I'm not like you, Kai."

"Oh, you're so much alike." singit ni Klair.

Nakapag kuha na kami ng pagkain at pumwesto sa spot namin gaya ng dati at lahat ay maingay at ang iba naman ay busy sa music.

"Too loud." reklamo ni Belle.

"What do you expect?" si Klair habang sinusubo ang fries.

I looked at everyone and still the same faces that I have to deal everyday but there's this one guy that caught up my attention. Pero agad din naman itong umalis sa cafeteria.

"What?" tanong ni Klair.

"What what?"

"May hinahanap ka?"

"Wala naman." She just then nodded.

After namin mag break ay agad na bumalik kami sa clasroom para sa next activity naman namin.

"Grabe! Wala ba tayong gagawin?!" reklamo ni Klair na hindi pumasok yung dalawang subject teacher namin.

"Ayaw mo noon?" relax na sambit ni Belle.

Dumating si Blythe sa kawalan ng hindi namin alam na nawala pala ito sa paligid namin saglit.

"Wait, where were you?" litong tanong ni Klair.

"What? I was out and we have something to do for cheerleading"

"For new members?" Klair asked.

"Yep, so come on let's go"

"What, now?!" reklamo ni Kai.

"Now! Damn it!" now Blythe looks irritated.

Sumama kami ni Belle sa kanila kahit hindi naman kami kasali sa cheerleading not because we are not good dancers but because pumasok na kasi ako sa Photography club while si Belle ay sa Arts, she likes to paint. At itong tatlo naman nag ka interest sa cheerleading kaya dito sila nababagay.

May audition daw sila for a new member na kanilang kailangan. Blythe is the president of their group kaya siya ang mag dedecide sino ang gusto at ayaw niya.

"Let's start na.." si Klair na medyo bagot at gusto ng matapos kahit hindi pa nasimulan.

Maraming pumila at nag audition pero iilan lang din ang medyo okay sa aking paningin. Well, hindi naman ako mag dedecide.

"Kaya ayoko ng ganito.." si Belle na katabi ko sa bleachers.

"Same." tumawa ako.

"So, why are we even here?"

"Kasi pinilit kita.." kumalabit ako sa balikat nito para hindi ma bored.

"Okay, next!" reklamo ni Blythe.

"Geez, na bobored na ako" reklamo din ni Klair dahil kanina pa ito nakatayo.

"Hey, Kaa-lair! You need to do something like to encourage the people who are going to audition or give them tips. Goodness!" si Belle na ngayon sinubukang asarin si Klair.

Tumawa kami.

"Duh, Belle! How we will know if they are deserving even just in the very start nag bibigay na kami ng tips"

"Selfish, Klair!" sigaw ko sa kawalan at tumawa kami ni Belle.

Now she looks like she want to kill us both.

The next person nag nag audition ay naka focus sa kaniya ang lahat ng tao nag audtion even Blythe hindi nawawala ang tingin nito sa kaniya. After the girl performed.. Blythe stood up and clap her hands.

"Very well! You're in"

"Really? Thanks!" tumingin ito sa direksyon namin ni Belle at nag smile.