ANDREA
Naiinis pa rin ako kay hon, hindi man lang niya ako sinita kung maingay ako. Nakakahiya tuloy sa anak ko, buti na lang talaga hindi niya kami naabutan kundi mas lalong nakakahiya kung nagkataon. Haixt! enjoy na enjoy ka naman," hiyaw nag isip ko.
Bago pa ko mapraning na kinakausap ang sarili lumabas na ako nang kwarto na parang walang nangyari. Naupo ako sa upuan at sumabay sakanilang pagkain panay naman kindat nang loko lokong lalaki sa harapan ko. Kaya naman tinaasan ko siya nang kilay na ikitawa nito.
"Dad, why are you smiling?" tanong ni Axel.
"Nothing son," wika nito.
Kaya naman natahimik na kaming kumakain, pero inis pa rin ako sa'kaniya.
Nang matapos kaming kumain at nauna na rin si Axel sa itaas may gagawin pa raw kasi siya. Nang ako naman ang tatayo, bigla niya akon
