Ikaw Ang Kulang

Kabanata 16

Maganda ang panahon ng araw na iyon pero bigla na lang bumuhos ang malakas na ulan. Nagpabaha sa lahat ng kalsada. Nilalamig habang hinihintay ang susundo sa kaniya. Nanginginig na kaniyang mga tuhod sa pinaghalong lamig at pagod. Sana dumating na ang kaniyang sundo iyon ang panalangin ni Rheanna. Pero ang dumating ang hindi inaasahang tao. Nahimatay siya bigla ng makita ito sa malapitan. At wala na siyang maalala pa sa sunod na nangyari, nag black out na talaga siya.

Masakit ang ulo niya kinabukasan, nang mahimasmasan napansin niyang iba na Ang design ng silid. Binalikan niya ang nangyari kung paano siya napunta sa ibang silid.

"Na saan ako?"

"Morning! Mabuti naman at gising kana. Nahimatay ka sa kalsada last night. Napilitan akong iuwi kita sa condu ko."

"Ano?" Kaagad siyang bumangon. Ngunit kaagad din naman siya pinigilan ni Daryll.

"Hey! Relax... Bakit takot na takot kang makita ako. May nagawa ba akong mali?"

"Nakalimutan mo ba sinabi ko sayo. Wag na wag mo na akong lapitan ulit."

"Sorry... I don't remember."

"Ha?"

"Mayroon kasing nangyari sa akin."

"Anong nangyari? Nasaktan ka ba? May masakit ba sayo, ha? Ano?"

"I'm find. Makita ko lang consern ka sa akin. Natutuwa na ako. Sapat para malaman kong you still love me."

"Gusto ko ng umuwi." Sabi niya dito.

"Bakit iwas na iwas ka, Rhe?"

"Hindi ba halata kasal akong tao! Hindi na maganda makipag close pa ako sa ibang lalaki. Hindi ba ikaw rin kayo ni Carlota, kapag nalaman niyang magkasama tayo sigurado akong magwawala iyon---?" Nilamon kaagad ang kaniyang Bibig ng walang pag alinlangan.

"Hmmm... Oohh!"

"See... you still want my kiss. Miss me, huh?" Nakangising sabi sa kaniya.

"Ha?"

"Rhe... Hey?"

"Daryll... Ako ba na Miss mo din ba?" Inosenting tanong niya dito. Tumayo ito tumalikod sa kaniya. Sa labas ito nakatingin ngayon lang din niya napansin na ang boung silid ay napapalibotan ng salamin. Kitang kita ang tanawin sa labas mga nagagandahang building.

"Stay here with me, don't go home."

"Pero---?"

"Yes, Rhe? Huwag ka ng umuwi."

"Alam mo naman dahilan bakit ako pumayag magpakasal sa kaniya. May malaking utang ang Itay ko sa kaniya. Paano kung may gagawin siyang masama hindi ko naman makakayang makitang pinahirapan si Itay. Matanda na si Tatay at may sakit."

"Do you think he won't do anything bad to you? You've been missing for 24 hours!"

"Tatanggapin ko kung ano mang parusang iyon. Basta huwag lang kay Itay."

"So galing sa kaniya iyang nakikita kong pasa sa mga katawan mo?"

"Okay lang ako. Kasalanan ko naman, eh?"

"No! That's bullshit! Rhe?!"

"Pabayaan mo na ako. Kaya ko pa naman." Hindi makatingin na sabi niya dito.

"Damn!"

Selda.

"Haide?" Marahang lumingon sa taong tumawag sa pangalan niya.

"Arthur?" Hindi na nagulat si Haide isang araw pupuntahan siya ng lalaki.

"Mabuti naman at nakilala mo ako, Haide?"

"Anong kailangan mo sa akin?"

"Ikaw? Gusto ko malaman saan ang magaling mong anak. Tinago niya ang asawa ko!"

"Asawa..."

"Yes, nakakita na ako ng babaeng pinalit sayo. At ang magaling mong anak tinangay siya."

"Wala akong alam sa mga sinasabi mo. " Naiinis naman hinawakan nito sa mukha si Haide.

"Huwag mo ng ipagkaila sabihin mo sa akin saan tinago ng bastarda mong anak ang asawa ko? Ha?"

"Arthur? Hindi mo ba nakikita nandito lang ako hindi nakakalabas! Matagal ng hindi dumalaw ang anak mo dito--?" Napaling ang mukha ni Haide ng sampalin ito ni Arthur.

"Shut up! He's not my son! Haide? At. Huwag na huwag mong mabanggit banggit sa harapan ko na anak ko ang bastardong iyon! Hindi ko siya anak! Anak mo siya kataksilan!"

"Arthur... Ikaw pa rin ang kilalanin niyang Ama!"

"Tumigil kana sa kahibangan mo at pagbilog sa ulo ko! Alam naman baog ako! Impossible nagkaanak tayo! Malandi ka!"

Umiyak ng umiyak si Haide matapos marinig ang masasakit na salita mula sa dating asawa.

"Bago ako umalis permahan mo itong mga papeles na nakapangalan sayo. Ako lang dapat ang may karapatan sa mga pera mo."

"Hindi! Kung hindi mo siya kilalaning anak. Hindi ko rin ibibigay ang gusto mo kahit patayin mo pa ako ngayon!Wala kang makukuha sa akin kahit peso! Alam ko naman kung bakit ako narito sa mental hospital dahil sa kagagawan mo ginawa mo akong baliw at maghiganti sa akin."

"Haha! Matalino ka talaga. Pero isa lang maipapangko ko sayo! Hangga't nabubuhay ako. Hinding hindi ka makakaalis sa impyerno na ito at hinding hindi mo na makikita ang bastardong anak mo!"

"Anong gagawin mo sa akin?" Apat na lalaki ang lumapit kay Haide. Kaagad itong pinatulog upang hindi makagawa ng ingay kapag ilabas.

"Matulog ka muna... Mamaya mo malalaman ha? Gagamitin lang kita para Ibalik ng anak mo, ang asawa ko."

Hindi nahirapan si Arthur na ilabas sa hospital si Haide. Hanggang sa maipasok sa sasakyan.

Walang damit na maayos si Rheanna at nasa condu lang siya maghapon. Hindi niya kasi alam kung saan dinala ang damit na sinuot kahapon. Naligo muna siya, pagkatapos maligo at maalis ang lagkit sa katawan. Naghanap siya ng mga damit sa cabinet at wala siyang ibang nakikita ang mga pang office lang wala man lang t-shirt ni isa. Masyadong formal ang mga damit nasa cabinet. Pumili na lamang siya ng isa at sinuot. Hanggang tuhod niya lang ang iksi. Mahangin din ang kaniyang pakiramdam dahil wala siyang panti.

Napalunok siya ng laway ng makitang bumukas ang pinto. At niluwa doon ang gwapong mukha ng Binata. Nang makita siya parang slow motion itong nakatitig sa mukha niya at pababa sa kaniyang hita. At pakiramdam niya pulang pula ang kaniyang mukha sa hiya. Dahil pakiramdam niya rin nakahubad siya sa paningin nito at parang inaakit niya tuloy ito. Nakita niya rin ang paglunok nito ng laway at pagbaba ng Adams apple sa leeg nito.

Hindi napigila ni Daryll ang sariling lapitan kaagad ang dalaga at nilapit ang katawan sa kaniya. Dahil sa kaakit- akit nito sout at alam niyang wala itong pang ilalim. Dahilan para lalo siyang nag- iinit at gusto ng pumasok ng cobra sa lagusan.

"Fvck!"

"Daryll... Ohh! Uhmm..."

"Sarap ng labi mo... Rhe? Hmm..."

"Ohh! Huwag Daryll... Hindi pwide..."

"Bakit?"

"May asawa na ako!"

"Pakasal din tayo para mag asawa na din tayo."

"Ano?"

"Yes, bukas..."

"Pwide ba iyon?"

"Oo, pwide."

"Wala naman akong nakikitang dalawa asawa. Ang alam ko isa lang."

"Mayroon sa Muslim. Tatlo pa nga mga asawa nila."

"Hindi naman tayo Muslim?"

"Mag Muslim din tayo para pwide ka din magpakasal ulit."

"Ibig sabihin pwide ka din magpakasal ulit sa iba."

"Oo."

"Ayaw ko."

"Bakit?"

"May kaagaw naman ako sayo. Kung magpapakasal ka ulit."

"Hmp... Sayo lang ako... Habang buhay."

"Totoo?"

"Yes. Sweety..."

Napakapit si Rheanna sa ulo ni Daryll ng maramdaman ang pag angkin nito sa kaniyang kiffy basang basa na.

"Heto ba ay pinasok na ni Arthur?"

"H-hindi... Bakit?"

"Good... Ako lang pwideng pumasok sa kuwebang ito!" Sabay pasok nito sa alaga. Agad naman napasigaw sa kirot ang dalaga.

"Ahh! Paano nagkaroon ng kuweba diyan?" Hindi sumagot si Daryll nagpatuloy lang ito sa ginagawa.

"Fvck! Sarap... Sikip ng lagusan nahirapan ang cobra ko!"

"Cobra? Bakit may cobra?"

"Don't move!"

"May cobra! Baka makagat ako niyan?"

"Sh, sh, sh... Lalo mong pinagalit huwag kang gumalaw hintayin mo akong matapos. Okay?"

Hindi na nagsalita ang dalaga. Kahit naguguluhan. Sandali lang ay naramdaman niya ang rurok ng kaligayahan na parang kinakapos sa paghinga at sobrang sarap ang nadama niya sa mga oras na iyon. Bumagsak sila parihos sa ibabaw ng kama ng pawisan.

"Happy?"

"Iyong cobra nakaalis na ba? Saka iyong kuweba sinasabi mo, ha?"

"Matulog ka na alam kung pagod kana?" Sabi nito sa kaniya. Takot naman hinanap ni Rheanna ang sinasabing cobra. Paano kung bigla siyang kagatin. Di' namatay siya.

"Pe---?"

"Tinanggal ko na ang cobra sa lagusan napagod nga, eh?" Sabay halik sa labi niya ng mabilis. Paano napagod, eh? Hindi nga niya nakita tinanggal. Wala naman itong ginawa kanina ang kuminding sa ibabaw niya.

"Ha?"