The Lost Memories

Chapter 12: Triggers

Kagagaling ko lang galing clinic para ipatingin ang kondisyon kung mayroong improvement. Sabi naman ng doctor magkakaroon ng pagbabago kapag sinubukan ko raw tignan at hanapin ang mga pictures or videos na memorable sa akin. Titigan o panoorin ko raw mga iyon. Next time susubukan ko. Kailangan ko muna mag-focus sa anuman ang ngayon.

Kaya, kasalukuyan akong naglalakad patungong HR Office para makausap ko raw ang HR manager. Huminga ako nang malalim bago kumatok.

"Come in." tugon ni Mrs. Miranda.

"Oh, Ms. Castellejo." Medyo nagulat siya nang makita niya akong pumasok. "Take a seat."

Confident ako naupo at humarap sa kanya habang siya naman pinatong ang magkabilang braso sa mesa at pinasiklop mga ito.

"Your father ordered me to give you a position to this company so we decided to put you in a marketing department as our Marketing Manager."

Natigilan ako sa kanyang sinabi. A marketing manager that fast? Hindi man lang ako inilagay muna sa mababang position since I have no idea about leadership, promoting products etc. Bigla akong napalinga-linga sa paligid. I feel irritated about Mom and Dad's decision na ilagay nila akong posisyon dito sa company.

"Are you really sure of that?" Di ko makapaniwala ko pa ring tanong.

"Yes. Do you have any problem?" It is a few seconds have passed before I speak.

"I am not expert to this field, Ma'am. Why don't put me in a lower position instead?"

"Only managerial positions are available. However, according to your blood maybe you have those skills that fits to leadership and marketing." She explained further to me but still not convincing.

"I am sorry, Ma'am but I can't accept this job." I declined.

"No, Ms. Castellejo. You need to accept this offer since your Dad ordered this to us in HR Management."

I saw the face of the manager that seems afraid to dissapoint my father so I agreed the job they offered to me eventhough it's annoying.

"Alright, I will." I stated then she smile in a bit. "When can I start my duty anyway?"

"Tomorrow. Yes, tomorrow will be your first day of work." She added.

"Ok." My short reply. She stood up and grabbed her hand on me so I did the same.

After the conversation with the manager, I tried to lean around the building for just few minutes then I turned into elevator.

It's been two months since I worked with the company as the marketing manager. I'm here to have a meeting with the marketing teams.

"What do you think about our marketing strategy regarding Infinity Cafe even the designs we have created?" As the third team marketing team introduced.

I tried to observe and think about the brochures they lend to me even recognizing their presentation they have done several minutes ago.

"The designs look great but the strategy is not good to encourage more the customers to buy our products." I commented and they both leaned to each other.

"How about this, Ma'am?" The first marketing team have lend to me their works same as the second team.

It reached two hours the meeting before I went back to my office. I also there that there are many papers on my table. I have been working with overtime almost in a week because tge deadline of the products release in the market.

Mas sumakit lalo ang ulo ko sa kakaisip at sa tambak na trabaho dito sa office. Wala akong choice kundi magpatuloy pa rin hanggang sa sumapit na ang ala-singko ng hapon. I've decided not to take overtime since I already feeling weak because of lacking my sleep. Even Saturdays and Sunday I kept busy of monitoring the data about the products needed to release in the market.

Nang makauwi na ako ng bahay, kwarto kaagad ang hinanap ko para makapagpahinga. Maya-maya may biglang tumawag sa phone ko. I saw some of the youngies' name dialling. I quickly answered them and they surprised me.

"Hello, Ate Beauty." bungad sa akin ni Rachelle. Kitang-kita ko na gaano natuwa ang mga bata nang magkausap muli kami sa tatlong pagkakataon. Ngayon lang ulit kami nagkausap dahil sinabihan ko silang busy ako sa trabaho kaya heto.

I smiled to them in a bit then replied, "How was your studies ah?"

"Ok naman po, Ate Beauty." si Rhiel naman ang sumagot. "Medyo nahihirapan pa rin ako sa Math lalo na wala nang nagtuturo sa akin."

"Bakit? Nasaan ang Kuya Ralph niyo?" Teacher pa naman din siya pero di magawang turuan ang mga kapatid.

"Hoy, Rhiel huwag mo ipamukha sa kanya na di ko kayo tinuturuan diyan." Bigla na lang lumitaw si Ralph sa screen at nakita ko ang pagngisi niya.

Iyan nanaman ang reaksyon niyang nakaka-intimidate. Inirapan ko na lang siya kasabay pagtawa ng mga bata.

"Teacher pero di gawang turuan ang mga kapatid niya." Pang-iinis kong saad sa halip na sagutin niya ako, umalis na lang siya kaagad.

Pagkatapos ng usapan naming iyon, muli pa siyang naulit. Hinayaan ko naman ang mga bata habang di pa ganoon ka-hectic ang schedule ko. Natatanggal ang stress kapag nakakausap sila. Ganito ko na rin sila nami-missed.

"Di po ba kami nakaka-istorbo sa inyo, Ate Beauty?" tanong ni Rianna sa akin. Ang cute niya pa rin talaga. Kapag nagkita ulit kami, pipisilin ko ang pisngi niya.

"Hindi naman. Actually, naaalis ang stress ko sa work kapag nakakausap kayo." sagot ko sa kanila at bakas sa kanila ang pagkagulat.

"May work na kayo, Ate Beauty?" Gulat pa rin na tanong ni Rachelle. Tumango kaagad ako bilang sagot. "Saan po ba?"

"Sa company namin." Agaran kong tugon. "As a Marketing Manager."

Napanganga silang tatlo sa naging aking sagot. "Wow naman, Ate Beauty." sambit ni Rhiel.

"Anong wow? Dapat nga C.E.O na siya ng company." giit naman ni Rachelle sa kanila habang papalit-palit lamang ang tingin ko.

"Totoo ba 'yang narinig ko?" Bigla na lang sumingit sa usapan namin si Ralph. "Joke lang." Agad niyang bawi. "Anyway, good luck pa rin sa trabaho mo."

Natigilan ako saglit sa huling sinabi nito sa akin kahit mga kapatid niya ay di makapaniwala.

"Thank you." Ngumiti siya sa akin at kaagad ding umalis. Di pa rin maalis ang aking pagtataka sa biglaang treatment ni Ralph ngayon sa akin. Pero mabuti na rin ito atleast di na siya bitter kapag nakikita ako.

Nagkausap rin kami ng mga bata pagkatapos. Mga ilang sandali napadako ang paningin ko sa pinakababang parte ng desktable. Hindi ito nabuksan kaagad kaya hinanap ko ang susi. Bumungad sa akin ang ilang mga old stuffs at USBs. Kinuha ko ang isa sa mga 'yon at sinubukan na isalang sa laptop.

It surprised me when I saw myself rampling on the stage. What this all about? I have also noticed that I am wearing more revealing clothes. Habang tumatagal na ipinapanood ko 'yon bigla nakaramdam ako ng p*******t ng ulo.

"Ouch. It's aching." bulong ko habang hawak ang sintido. I pressed stop the video and exit then shut the computer.

Habang tumatagal mas sumasakit siya. "Ahhh." Daing kong saad kaya naman biglang pumasok sa aking kwarto ang isa sa maid namin.

"Ano pong nangyayari? Naririnig ko po kasi iyong boses niyo sa labas ng kwarto." Bakas sa kanya ang pag-alala sa akin.

"Ok lang ako. Bigla lang nagkaroon ng headache." Napatangu-tango naman siya.

"Pero uminom na po ba kayo ng gamot?" Tanong niya muli.

"Iinom pa lang. Sige na. Wala kang dapat ipag-alala malayo naman ito sa bituka eh." Pilit kong pagkukumbinse sa kanya at kaagad siyang sumunod.

Muli akong huminga nang malalim pagkatapos. I didn't expect that video can trigger me. Mga ilang sandali nakita ko pa ang ilang mga pictures na kinuhanan sa isang event din. Still, I felt the pain inside my head kaya itinigil ko muna.

Pagsapit ng gabi, I have eaten my lunch alone since my parent is not around here. Mayroon silang pinuntahang business trip sa Tagaytay. Madali naman kaagad akong natapos bago bumalik sa silid.

It got my attention to the text message that show up on the screen phone. I saw there the unfamiliar number. Someone said:

"Good evening"

I try to reply:

"Who's this?"

I have wait for a several minutes before the stranger replied.

"Si Ralph 'to." I startled about his reply. Hindi ako makapaniwala na magti-text siya sa akin ng ganito. Alam ko kung gaano kainit ang dugo niyon sa akin. Napakalaking himala nga naman mangyari ito.

"Oh..." My short response.

Ilang segundo nang lumipas bago siya muling makasagot.

"Tzk, iyon lang ire-reply mo?"

Nang-iinis lang siya kaya sa halip na sagutin pa ang message niya mas pinili ko na lang magbasa ng English fictional novel na binili ko nakaraan para makatulog kaagad ako.

KINABUKASAN. Bumungad sa akin isang assistant manager ng marketing department. Tinignan ko siya ng may nakakapagtakang-tingin.

"Ma'am Pauleen, may bisita po kayo." mabilis nitong saad sa akin.

"Who?" I asked with curiousity.

"Sir Ferrari po." I nodded.

"Papasukin mo siya rito." I ordered with an authority.

Pinapasok nga Cassandra si Brixton sa loob ng aking office na may dala na isang boquet ng bulaklak. It makes me flattered.

"Just for you." He said when giving me the Giant Zinia.

"Thanks." saka ko inamoy-amoy ang bulaklak at gulat akong nang halikan niya ako sa pisngi.

"You're blushing." He said. Kaya, umiwas ako sa kanya ng tingin at nag-abalang ilagay sa isang flower vase ang bulaklak na binigay niya.

"Not really." Kahit sa totoo lang kinilig ako sa binigay niyang bulaklak. He is such a romantic guy that I'll always wanted.

"Don't deny it because your face turning to red more." Umawat na rin ako sa pakikipagtalo sa kanya dahil baka makalimutan ko na ang sarili ko. "Anyway, I gonna go. I'll pick you up for a lunch." He kissed me again on my chick before he left the office.

At 11:00AM I have a meeting with my department members so I have prepared myself for it.

Brixton brought me in an exclusive restaurant again and we ordered some food.

"How was your work?" He asked while we are busy eating lunch.

"It's fine kahit nakaka-stress minsan." I answered na hindi magawang lumingon sa kanya ng diretso at nakatutok lang sa kinain. "Hindi pa rin ako ganoon ka-expert when it comes to marketing lalo na nilagay pa nila ako sa managerial position." I added.

"Don't worry. Masasanay at matuto ka rin." He replied.

Matapos ang pananghalian hinatid niya muli ako sa office. Tutok lang ako sa trabaho buong apat na oras at di ko na ring naisipan na bumili ng snacks. Mabuti na lang nakapagbigay si Cassandra, my assistant manager, ng snacks for me.

Binalak kong mag-overtime ulit lalo nakita ko na marami pang tatapusin. Ipinaalam ko na rin ito kay Brixton so he knew that I couldn't join with him.

Sa abala ko sa pagtitingin ng mga document at sa computer nang biglang tumunog ang phone ko. I thought it would be Brixton but Ralph texted me. I have noticed his greeting on me.

"Himala bumait ka ngayon." I directly answered to him.

"Bakit bawal ba?" Balik niyang tanong. Hindi ko namalayan na kinse minutos na pala ako nakikipag-usap sa lalaking 'to.

Maya-maya may biglang nagpadala sa akin na snacks. All I knew it was Brixton but according to the delievery it's not him. Pero nagpapasalamat pa rin ako kung sinuman ang tao na 'yon na may mabuting puso.

Alas-otso na ng gabi ako nakarating ng bahay. Ramdam ko na ang antok at pagod kaya naman diretso na kaagad ako sa kama. Mga ilang sandali pa ay nagpadala nanaman na mensahe at isa kanila si Brixton.

"Are you already home?" He asked.

"Yes, I just arrived several minutes ago." I replied.

Nagkausap pa kami niyo nang di gaano katagal nang mag-text naman ulit si Ralph sa akin.

"Good night." Tinignan ko lang 'yon saka nahiga at pinikit mga mata.

It's been passed several days kaya Sabado ngayon at walang pasok. I woke up at 9:00AM. I decided to bake a cake that I have learned from some video tutorials.

Nang matapos kong ilapag iyon sa microwave, biglang napatawag sa akin si Ate Veronica na isa sa maid dito sa bahay.

Ibinilin ko muna sa isang katiwala ang cake na ginawa ko para pumunta ng kwarto. I am pursuing talaga na mabalik ang memories ko so I decided to watch the video again.

Bubuksan ko na sana ang computer nang biglang pumasok sa kwarto ko si Brixton at natigilan siya nang makita niya ang USB na nakakabit rito. Pero kaagad siyang lumingon sa akin.

"Prepare yourself. I invited you to go with me." He said.