Resignation

KABANATA X

Accept yourself, love yourself, and keep moving forward. If you want to fly, you have to give up what weighs you down.-Roy T. Bennett

KABANATA 10

KENDIE

If you spend your time hoping someone will suffer the consequences for what they did to your heart, then you're allowing them to hurt you a second time in your mind. Letting go means to come to the realization that some people are a part of your history, but not a part of your destiny.No matter how much suffering you went through, you never wanted to let go of those memories.

We're heading to the bar that Jameson was owned. Lahat kami ay nag mamadali na maka dating sa bar dahil sa tawag ni Jameson saakin.

Rosee was drunk for god sake!

Good thing Baste was with me when Jameson called.

"Jed wala na bang ibibilis to?" Tanong ni Baste.

"Mahuhuli tayo kung papabilisin kopa to" sagot naman sakaniya ni Jed.

"Ano ba kase ang pumasok sa kokote ni Rosee at bat siya nag inom eh alam naman niyang bawal siya sa alak!" Inis na sabi ni Baste.

"Pati si Jameson ay hindi manlang pinigilan si Rosee!" Dagdag ko. Hindi ko talaga maiwasan mainis sa circle of friends nila dahil sa mga katangahan nila sa buhay.

"Babe, they didn't know what rosee's real situation" sabat ni Jed. Na mas lalong kina init ng ulo ko. Hindi ko alam kung anong nangyayari saakin pero madalas na mainit ang ulo ko at ang mabilis na pag babago ng mood ko. Siguro kailangan kona mag pa check up dahil sa stress na nararamdaman ko.

"Wag ka nga sumabat lagi mo lang naman pinag tatanggol ang mga kaibigan mong damuho!" Singhal ko sakaniya.

"Ang sinasabi ko lang naman na tayo lang ang may alam sa kondisyon ni Rosee kaya hindi dapat natin sila sisihin sa mga nangyayari" mahinahon sa sagot ni Jed.

"Sige sumagot kapa!" Balik na singhal ko ulit sakaniya

"O sige dito pa kayo mag away mga pisti kayo!" Sigaw saamin ni Baste dahilan para matahimik kaming dalawa.

Mabilis kaming naka rating sa bar na pag mamay ari ni Jameson. Mabilis kaming bumaba na tatlo na nag mamadaling pumasok sa loob. Agad naman kaming sinalubong ni Jameson ng maka pasok kami sa loob.

"Nandito si Rosee" aniya saka kami sinamahan kung nasaan si Rosee. Agad naman naming nakita si Rosee na mag isang nainom sa isang table. Mabilis akong lumapit sakaniya at inagaw ang drinking glass na hawak niya.

"Kendie anong ginagawa mo dito?" Gulat na tanong niya.

"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo!? Alam mong bawal sayo ang alak pero anong ginagawa mo ngayon!? Nainom diba! Anong gusto mong mangyari sayo!?" Singhal ko sakaniya. Agad akong natigilan ng makita ko ang tunay na kalagayan niya. Naiyak nanaman siya. Agad akong tumabi sakaniya at nag salin ng alak sa baso at mabilis iyong ininom.

"Babe, wala tayong usapan na iinom ka" bawi saakin ni Jed ng drinking glass na hawak ko.

"Eh kase naman kesa si Rosee ang uminom edi ako nalang!" Naiiyak nanaman ma sabi ko kahit wala namang nakakaiyak. Bakit bako ganito!? Hindi naman dating mababaw ang luha ko!

"Ako nalang ang iinom para sainyong dalawa" aniya, ma ta- touch na sana ako ng may maalala ako.

"Eh sino ang mag mamaneho mamayang pag uwi?" Tanong ko sakaniya dahilan para matigilan siya sa pag tungga ng whiskey na nasa drinking glass na hawak niya.

"Oh ako na, nakakahiya naman sainyo diba" agad ni Baste sa drinking glass at deretchong tinungga ang whiskey na laman non.

"Boss may problema tayo" biglang sulpt ng isang crew at saka kinausap si Jameson.

"O ano yon?" Takang tanong ni Jameson.

"Yung singer na kinuha mo hindi po makakapunta may emergency daw po" sabi ng crew na kina sapo ng nuo ni Jameson.

"O anong gagawin natin ngayon? Yung ibang singer ano?" Problemadong tanong ni Jameson.

"Wala din boss may kanya kanya silang gig" sagot ng crew ulit.

"What the f*****g hell" halos bulong na sabi ni Jameson " anong gagawin ko"

"Ako na" lahat kaming gulat na napa tingin kay Rosee ng bigla siyang nag presinta para kumanta sa harapan. Totoong maganda ang boses niya at magaling siya kumanta pero seryoso ba siya jan?

"Nako Rosee, salamat nalang pero nakakahiya naman" tanggi ni Jameson.

"Wag ka ng mahiya. Ituring mo nalang to na regalo ko sayo bilang isang kaibigan, dahil wala ng susunod pa" naka ngiting sagot ni Rosee at deretchong umakyat sa stage.

Anong ibig niyang sabihin sa wala ng susunod pa?

Is anything happen wrong?

Pinanood namin si Rosee na ayusin ang gitara na gagamitin niya bilang instrumento at ang mic stand na nasa harapan niya. Nang maayos niya iyon lahat ay nag si palak pakan na ang mga tao sa paligid ng tumikhim si Rosee.

"Hi, I will sing this song that was requested from our some guess tonight. I hope you all will like it"

"Nakatulala, di alam ang gagawin

Di ko maintindihan kung tayo pa rin

Nalilito sa mga sinabi mo

Akala ko ako lang ang siyang mamahalin mo

Bigla kang nagbago, di ko alam ang dahilan

Ako ba'y iiwan mo, di man lang nagpapaalam"

Pauna niyang kanta habang naka pikit pa.

"Bakit ba minamahal kita

Bakit ba palagi mong sinasaktan ang puso ko

Nababaliw pa rin ako sa ‘yo

Bakit ba minamahal kita

Kahit aking nadaramang may mahal ka ng iba

At parang bulag akong umaasa

Bakit ba minamahal kita"

"Sa lahat ng kanta ba yan pa!" Reklamo ko kasabay ng pag punas ng luha ko.

"OA mo te" sabi saakin ni Baste. Kaya hinampas ko siya.

"Nagtatanong kung ano ang gagawin

Para magbalik sa ‘kin ang dating pagtingin

Umaasa na sana'y tayo pa

Kahit ngayon ako sa yo'y parang balewala

Bakit nagbago, di ko alam ang dahilan

Di ko kakayanin, kung talagang magpapaalam"

"Ako ang nasasaktan para sa pinsan mo" wala sa sariling sabi ni Jed. Napa tingin ako kay Rosee na tulala lang sa kawalan habang kinakanta ang kantang ' bakit ba minahal kita' na siyang sinabayan na ng banda kaya naman tumigil na siya sa pag tipa ng gitara na hawak niya.

"Bakit ba minamahal kita

Bakit ba palagi mong sinasaktan ang puso ko

Nababaliw pa rin ako sa ‘yo

Bakit ba minamahal kita

Kahit aking nadaramang may mahal ka ng iba

At parang bulag akong umaasa

Bakit ba minamahal kita"

"Bakit pakiramdam ko ay nag papaalam na satin si Rosee" naiiyak na din na sabi ni Baste.

"Wag kang mag salita ng ganyan ah!" Singhal ko sakaniya.

"Ohhhh"

Sa paraan niya ng pag kanta ay para nang may gusto siyang sabihin saamin at dinadaan niya lang sa pag kanta.

"Bakit ba minamahal kita

Bakit ba palagi mong sinasaktan ang puso ko

Nababaliw pa rin ako sa ‘yo

Bakit ba minamahal kita

Kahit aking nadaramang may mahal ka ng iba

At parang bulag akong umaasa

Bakit ba minamahal kita"

Napa yakap ako kay Jed at sakaniya ako umiyak ng umiyak. Ayoko man isipin na may posibilidad na iwan ulit kami ni Rosee pero hindi ko maiwasan isipin iyon. Hindi ko alam kung kakayanin ko.

"Bakit ba mahal kita

Mahal na mahal kita"

Pag tatapos niya ng kanta at saka napalitan ulit ng bago.

"Di na kayang dalhin ng puso ko

Sana'y marinig sigaw nito

Nagsisikip aking dibdib

Di na makatulog"

Agad na napa yakap saakin si Baste ng mapalitan ang kanta.

"Bakla naiiyak nako" bulong niya saakin.

"Sana'y dinggin mo

Kahit ikaw na saking tabi

Parang ako'y di naririnig

O kay sakit

Bakit sayo'y parang bale wala"

Nanatili naman akong naka tingin kay Rosee na bigay puso ang pag kanta sa harapan.

"Nais kong malaman mo

Nais kong sabihin sayo

Ngunit parang di ko masabi

Nandito lang, di mabigkas saking labi

Ako ba ay iyong nakikita

Ba't parang hindi mo naman marinig

Ika'y iibigin di nalang sasabihin

Mararamdaman mo sa bawat sulyap

At tingin ko sayo"

"She has a potential to be a artist" sabi ni Jameson dahilan para mapa ngiti ako. Sana nga.

"O, may hangganan ba

Ang kailan ma'y, ang paghihintay

Hanggang saan

Hanggang kailan

Ang pagibig ko sana'y maramdaman"

Biglang bumalik ang mga alaa saakin.

"Kung hindi siya madadaan sa medication I'm sorry to tell you this but she only have a 20% to survive"

"Nais kong malaman mo

Nais kong sabihin sayo

Ngunit parang di ko masabi

Nandito lang, di mabigkas saking labi

Ako ba ay iyong nakikita

Ba't parang hindi mo naman marinig

Ika'y iibigin di nalang sasabihin

Mararamdaman mo sa bawat sulyap

At tingin ko sayo"

"Pero doc madadaan naman siya sa operation diba?" Tanong ko umaasa na sasang ayon saakin ang doctor pero nag kamali ako dahil himbis na tango ang isagot niya saakin ay iling ang sinagot niya.

"Katulad nga ng sabi ko ay maliit lang ang percentage na ma survive niya ang operasyon. Lalo na at ang pinaka maseoan na bahagi ng katawan ng tao ang may problema sakaniya"

"Di ko alam, ang gagawin

Kailan mo kaya ako papansinin

Sana'y dumating na ikaw ay akin

Nang makapiling

Matawag kang akin"

"BAKIT HINDI MO SINABI SAAKIN AGAD!?" sighal saakin ni Rosee ng sabihin ko sakaniya na si Alfred ang sinusundan namin.

"Sorna ok!? Pabene kapa kase eh!" Balik ko sakaniya.

"Nais kong malaman mo

Nais kong sabihin sayo

Ngunit parang di ko masabi

Nandito lang, di mabigkas saking labi

Ako ba ay iyong nakikita

Ba't parang hindi mo naman marinig

Ika'y iibigin di nalang sasabihin

Mararamdaman mo sa bawat sulyap

At tingin ko sayo"

Mapait akong napa ngiti ng tingnan kami ni Rosee at ngumiti saamin.

"I dedicated this last song to all my friends that has been their for me through ups and downs, through sadness and happiness. My living crying shoulder, and my second family." Sabi niya kasabay ng pag tulo ng luha ko.

" We used to be frightened and scared to try

Of things we don't really understand why

We laugh for a moment and start to cry

We were crazy"

Wala sa sarili akong napa tulala kay Rosee habang patuloy ang pag tulo ng luha ko.

"Now that the end is already here

We reminisce 'bout old yells and cheers

Even if our last hurrahs were never clear"

"Rosee" wala sa sariling nasabi ko nalang.

"Farewell to you my friends

We'll see each other again

Don't cry 'cause it's not the end of everything

I may be miles away

But here is where my heart will stay

With you, my friends with you"

"Bakit ba!? Ang aga aga nang bubulabog ka dito!" Sigaw niya saakin mula sa bintana ng kwarto niya.

"Parang di naman tayo mag pinsang buo niyan!" Balik ko sakaniya.

"Nakunsyensya kapa! Bwisit ka talaga!"

"Yesterday's a treasure, today is here

Tomorrows' on it's way, the sky is clear

Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears"

"Alam mo kase Kendie. Kung gusto kaba talaga niyan ni Jed ay gagawa yan ng paraan hindi yung papansin ka jan nakakahiya ka"

"And not to mention our doubts and our fears

The hypertension we gave to our peers

It's really funny to look back after all of these years"

"Tayong tatlo, mag kaibigan mag kapatid walang iwanan peks man!"

" Farewell to you my friends

We'll see each other again

Don't worry 'cause it's not the end of everything

I may be miles away

But here is where my heart will stay

With you, my friends with you"

Pag tatapos ni Rosee sa kanta kasabay ng pagka garalgal ng boses niya. Napuno ang pwesto namin ng hagulgol naming dalawa ni Baste.

"Jed, Jameson" puno man ng luha ang muka ko ay tiningnan ko si Rosee ng tawagin niya ang pangalan nila Jed at Jameson.

"Alagaan niyo ang sarili niyo ah, wag niyo papabayaan ang mga kaibigan ko" sabi niya. Bakas naman ang kalungkutan at kaguluhan sa muka nila ay tumango nalang silang dalawa dahilan para mapa ngiti ng matamis si Rosee.

"Lagi niyong tatandaan na hindi ako nag tanim ng galit sainyo kahit kaylan. Dahil mas naniniwala ako na mas nag wawagi ang pag mamahal kesa sa galit" dagdag pa niya.

"Kendie, Baste" pag tawag naman niya sa pangalan naming dalawa ni Baste.

"Farewell to you my friends

We'll see each other again

Don't cry 'cause it's not the end of everything

I may be miles away

But here is where my heart will stay

With you, my friends with you" pag uulit niya sa chorus part ng Farewell. Saka tumawa ng bahagya.

"Wag na kayo umiyak, gusto ko lang sabihin sainyo na maswerte ako na dumating kayo sa buhay ko, kung wala ako I will not be a best version of my self. Both of you though me how to fight for my way pero siguro nga hanggang dito nalang ako. Lagi niyong alagaan ang sarili niyo. I love you both and I still do till my last breath" sabi niya na mas lalong nag paiyak saaming dalawa ni Baste.

"Bakit parang nag papaalam kana saamin!" Sigaw ni Baste sakaniya dahilan para matawa siya.

"Tanga ka talaga kaya ng farewell diba kase nag papaalam ako" sagot sakaniya ni Rosee, saka ngumiti saakin ng matamis at kasabay non ang pag taas niya ng dalawang kamay niya ay hinarap saamin ang palad niya. Kaya naman ay lumapit kaming dalawa ni Baste sakaniya at ginawa ang friendship code namin nung mga bata pa kami.

"Kaming tatlo magkaibigan mag kapatid walang iwanan peks man"