Hindi ko alam kung anong oras na. Ilang araw na akong halos walang tulog. Ang buong bahay ay tahimik, pero ang utak ko ay parang digmaanâpaulit-ulit na mga tanong, mga teorya, mga boses na paulit-ulit sinisigaw na kasalanan ko 'to.
Tumunog ang doorbell.
Agad akong napatigil sa paglalakad sa hallway. Tumingin ako sa security cam sa phoneâsi Pinky.
Bitbit niya ang laptop at ilang folder. May hawak rin siyang USB drive at mukha siyang... desperate.
Naglakad ako pababa. Huminga ng malalim.
Pagbukas ko ng pinto, agad siyang nagsalita.
âIsmael! Kailangan mong makita âto. May nakuha akong data. âYung system file na naka-archiveâmay nakatagong program na nag-auto-upload sa cloud ng mga sensitive documents.â
Tinitigan ko lang siya. Hawak pa rin niya ang laptop niya na parang isang sundalong
