Reigo's POV ( Grandfather ni Ana)
Nandito ako ngayon habang naka-upo sa swivel chair ko. Wala man lang naka bukas na ilaw sa office ko kaya wala kang makikita kapag pumasok ka dito . Naiinip na ako.. Bakit ba ang tagal.. Hindi pa ba sapat na naghintay ako ng 50 na taon. 50 na taon na wala siya sa piling ko... Ang pinaka mamahal ko.
Kinuha ko sa table ko yung sulat niya. Matagal tagal ko narin palang hindi binabasa ito mga 50 na taon na rin. Hindi ko kasi matanggap ang pagkawala niya.....
Binuksan ko ang sobre. Nakita ko yung litrato namin... Litrato naming tatlo masayang masaya habang nasa garden kami. Kasama ang anak ko at ang pinaka mamahal kong asawa. Nilapag ko yung litrato at sinimulan basahin ang sulat.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Para sa pinaka mamahal
