Racelle POV
"Mama!" masigla at masayang sigaw ko pagkababa ko sa kotse ni Justin. Hinatid nila ako rito sa Pangasinan ngayon, dapat sana ay kahapon ngunit pagod sila at gabi na nang makaalis kami sa pagkakaipit sa trapik.
Patakbo akong lumapit sa kaniya at agad na dinambahan ng isang napakahigpit na yakap na punong-puno ng pagkasabik. Nangilid ang luha ko habang nasa pagitan ng yakap. "Ma, I'm sorry. Mahal na mahal na mahal kita, Mama kaya sana mapatawad mo ako sa lahat ng pagkakamali at pagkukulang ko bilang iyong anak," mangiyak-ngiyak kong sambit.
Isang nakakangulilang haplos ang naramdaman nang hagurin nito ang aking likod. "Anak, matagal na kitang pinatawad. Walang ina na hindi matitiis ang anak, walang ina ang magtatanim ng galit sa kanilang anak habang buhay." napawi ang matagal
