I SLOWLY opened my eyes when I heard a voice around me. Unang bumungad sa paningin ko ay ang puting kisame at ilaw. Dahan-dahan ko ring ginalaw ang mga daliri sa kamay ko ’tsaka lumingon sa gawing kaliwa ko. And there, I saw Ulap na may kausap siyang isang lalaki. I think he’s a doctor dahil sa suot niya.
“Thank you! I will call you doc kapag may kailangan pa siya.”
“Okay hijo. Mauuna na ako.”
“Thank you again!”
Dinig kong usapan nila ng doctor. Nang tumingin siya sa direksyon ko, ngumiti siya sa akin at naglakad palapit sa puwesto ko.
“Hey! How are you?” he sat on the side of the bed.
Tipid naman akong ngumiti sa kaniya. “N-nasaan ako, Ulap?” balik na tanong ko sa kaniya.
“Nasa rest house.”
Bahagyang nangunot ang noo ko at saglit na iginala ang paningin ko sa buong paligid ng k
