I took a deep breath when I saw our house’ gate. Ilang araw akong naghanda para sa pagbabalik ko pero tila ba naging bato ako ngayon sa aking kinauupuan. I’m sitting in the passenger’s seat and Yohan is just waiting for me to say a word. Pero napipe ako bigla at tila ba nalunok ko na ang dila ko. Para akong nasusuka na hindi ko maintindihan. I’m so scared to get out of this car and it feels like I just want to Yohan drive away and take me home to Noe.
“Sigurado ka na ba?” he asked.
Nilingon ko s’ya pero hindi ko nagawang tumugon. Muli akong tumingin sa mala-palasyo naming bahay bago ako tumungo. Dito na ‘ko halos nagka-isip, dito ako lumaki, at marami akong natutunan sa bahay na ‘to pero hindi ko alam kung bakit hindi ko matawag na tahanan ang bahay na ‘to. Maybe because It doesn't fee
