NAPUTOL lang ang sunod-sunod na pagsigaw ni Hellmohr sa pangalan ni Lila nang mapansin niya ang isang itim na sobre na nakapatong sa may coffee table sa may sala. Hindi niya ‘yon napansin noong una dahil kulay itim rin mismo ang bubog ng lamesa, pero ngayon ay lumitaw na ‘yon sa kaniyang paningin. Walang salita na inisang hakbang niya ang pagitan no’n upang makalapit siya agad doon. Hindi na rin siya nag dalawang isip na abutin ‘yun, at bago pa man niya mabuksan ang sobre ay naramdaman niya ang presensiya ng isang tao sa may likuran niya. Mabilis pa sa isang kisap-mata ang ginawa niyang paglingon at doon niya nakita si Alleo na kapapasok pa lang sa nakabukas na pinto ng bahay niya. Kapansin-pansin din sa ekspresyon ng matanda niyang kaibigan ang pag aalala habang naglalakad na ito ng unti-
