Arliyah Villareal Ciejeo
SINUNDAN AKO ni Vien matapos kong itulak ang cart at lumiko kung nasaan ang canned goods. Kasalukuyan akong namimili para sa bahay ko, wala pa masyadong gamit. Ngunit mas inuna ko muna ang grocery at isisingit ko na lamang iyun kapag ay bakanteng oras na ako.
While I was away, Vien was there to stay in my house for a bit.
“I knew it! I have the feeling that this will happen,” pagmamayabang nitong usal na tila ba tama nga ang hula niya. She stayed close behind me. Habang si Rigo na nasa unahan namin ay naabutan naming namimili ng grocery na hindi naman niya bibilhin.
Pero kahit ganun ay pumipili ito ng gusto at ilalagay sa cart ko tsaka ako ang magbabayad. At kakainin lang nila ang mga pagkaing nabili kapag nasa bahay ko na sila for sure.
“Nagkabalikan ba?”
