“Are you okay?” tanong ni Kuya Nigel nang pabagsak akong maupo sa bench matapos naming sumakay sa roller coaster. Dahil sa rides na iyon ay nawala sa isip ko ang sinabi ni Nicolo kanina. Nawalan din ako ng chance na kausapin siya dahil after niyang magpakilala kay kuya Nigel ay bigla na lang siyang nagpaalam na aalis na dahil baka hinahanap na siya ng mga kaklase.
“I’m dizzy.” mahina kong sabi kay Kuya Nigel na nanatiling nakatayo sa harapan ko. Parang wala lang sa kanya ang rides na sinakyan namin. Halatang sanay na sanay na siya, samantalang ako ay parang tumalsik ang kaluluwa ko. My body will definitely hurt tomorrow.
“I’ll buy a water. Wait for me here.” sabi niya at bago pa man ako makapagsabi na okay lang ako ay nakaalis na siya. Mabuti na lang at halos nasa tapat lang ng pwesto na
