“Ma’am Samirah, uuwi na po kami ni Ate Sandy. Sigurado ba kayo na ayaw mo kami mag-stay in?” nag-aalalang tanong ni Jessi nang kumatok siya pinto ng kwarto. Napatingin ako sa oras sa laptop at nakitang 9:00 pm na pala, masyado akong naka-focus sa pag-review at paggawa ng project at the same time.
“Yes, I don’t want to worry your family. Ingat kayo ni Ate Sandy, make sure na lang na ma-lock ‘yong gate at pito sa baba. Thank you, Jessi.” sabi ko nang lingunin ko ang pinto.
“Sige po. Good night po, Ma’am Samirah... Advance happy birthday po.” Ngumiti ako nang matamis at tumayo ng sa gano’n ay makita ko si Jessi at mapasalamatan nang maayos. Medyo nagulat pa siya noong buksan ko ang pinto kaya napangiti ulit ako at hindi inaasahan na aabutan niya ako ng regalo.
“Ah, p-para po sa inyo. Pinag
