CHAPTER 12: SUFFERING

1244 Words

Hays nanghihina na ako dahil Hindi kami pinapakain ng Mayora na Yun, this time I realized na nagiging j*rk din ako sometimes about food. Minsan I throw away the food na Hindi ko pa ginagalaw and now I realized I'm so lucky pala na may food ako may mga tao pala sa Mundo na nagugutom. " Astrid kumain kana ba?" Wika Naman ni Sharmaine sa kabilang linya. " They didn't give me any food e" wika ko naman habang naka upo at inaamoy Ang sarili ko. I'm so mabaho na rin. " Ikaw kumain kana ba?" Sambit ko Naman Kay sharmaine. " O-oo" wika naman Niya. " That's Good" sambit ko Naman habang napangiti. Maya Maya pa bigla namang bumukas ang pinto, napatayo Naman ako baka pagkain na. " You can now get out here" wika naman ng boss namin. Siya ba Ang lover Nung matandang kulubot na Yun O Yung senior

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD